Recenzja spektaklu: "Zły", reż. Jan Buchwald

Zły „Zły”
Nie mając pomysłu na całość, reżyser miesza style i znaki.
materiały prasowe

Można sobie łatwo wyobrazić legendarną powieść Tyrmanda, z motywem peerelowskiego superbohatera, romansem, aferą kryminalną i realiami odbudowującej się po wojnie Warszawy, jako świetny materiał na zrealizowany z rozmachem musical. Ironiczny, pastiszowy albo na serio. Ale na to musimy jeszcze poczekać, to bowiem, co można zobaczyć w Powszechnym, jest żałosną hybrydą, bez rozmachu, za to z pretensjami do publicystyki. To nie musical, choć każdą niemal scenę wieńczy piosenka (śpiewana w manierze wrocławskiego festiwalu piosenki aktorskiej z jego najgorszych lat), a zmiany dekoracji przykrywane są pantomimami (tematy: „kolejka po pomarańcze”, „czekanie na przystanku na autobus”, „dansing w Kameralnej”).

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną