Recenzja spektaklu: „Szczęśliwe dni/Końcówka”, reż. Antoni Libera

Autora pomnik nagrobny
Szczęśliwe dni z Olgą Sawicką w roli uwięzionej w kopcu, bezradnie obserwującej upływ czasu Winnie to totalna pomyłka.
Andrzej Seweryn w spektaklu „Szczęśliwe dni”
VIPHOTO/EAST NEWS

Andrzej Seweryn w spektaklu „Szczęśliwe dni”

Aktorka cały wysiłek wkłada w niezgubienie żadnego z zapisanych przez Becketta słów, na znalezienie sensów, w jakie się układają, nie wystarczyło już energii, chęci albo czasu. Nieco lepiej wypada Końcówka, z czwórką uzależnionych od siebie bohaterów, zmagających się z kolejnym beznadziejnym dniem życia. Unieruchomiony na wózku Hamm to kolejny kabotyn w dorobku artystycznym Andrzeja Seweryna, rola nie wnosi niczego nowego do jego aktorskiego emploi.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną