Recenzja spektaklu: "Tęczowa trybuna 2012", reż. Monika Strzępka

Ty nie jesteś wszyscy
Strzępka i Demirski, laureaci tegorocznych Paszportów POLITYKI, pokazują paradoksy demokracji.
Ten spektakl jest czymś znacznie więcej niż świetnie zrealizowaną i niesamowicie zabawną satyrą społeczną czy wysokiej próby publicystyką
Bartlomiej Kudowicz/Forum

Ten spektakl jest czymś znacznie więcej niż świetnie zrealizowaną i niesamowicie zabawną satyrą społeczną czy wysokiej próby publicystyką

Pokryta ziemią ściana stadionu, kupa piachu i kawałek autostrady donikąd – symbole współczesnej Polski: kraju w wiecznej modernizacji, z mitycznym rokiem 2012, po którym już tylko koniec świata. W tej scenerii grupka gejów kibiców, którzy walczą o wydzieloną trybunę na budowanym na Euro 2012 Stadionie Narodowym (autentyczna inicjatywa), odbija się od szyby, za którą – jak piękny eksponat w muzeum wywalczonych przez opozycjonistów z lat 80.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną