◊ ◊ ◊ ◊

Słodki Puccini
Kolejna realizacja Mariusza Trelińskiego i Borisa F. Kudlički w Operze Narodowej „La Boheme” Pucciniego wyróżnia się swoistą schizofrenią.

Z jednej strony mamy przemyślaną koncepcję przestrzeni, uwspółcześnionej i przemyślnie zbudowanej, znów odważnie wykorzystującej kubaturę tej sceny. Wielka pracownia artysty multimedialnego dzięki systemowi żaluzji staje się w II akcie barem „Momus”, a w trzecim – ulicą przed wejściem do nocnego klubu.

Młodzi bohaterowie wbrew wcześniejszym zapowiedziom nie przypominają filmowych „Egoistów” Trelińskiego – to po prostu twórcy przeżywający zwyczajne codzienne kłopoty.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną