Recenzja wystawy: "Pokolenie ’80. Niezależna twórczość młodych w latach 1980–1989"

Sztuka z podziemia
Kolejna (któraż to?) wystawa, kierująca uwagę widza na sztukę heroicznych lat stanu wojennego.
Jacek Sroka, BREŻNIEW
Muzeum Narodowe w Krakowie/materiały prasowe

Jacek Sroka, BREŻNIEW

Na szczęście wprowadza do dość znanego już obrazu owych czasów kilka nowych elementów, które sprawiają, że nie ogląda się jej z poczuciem déjà vu. Przede wszystkim ma charakter – jak to się dziś nazywa – multimedialny. A więc nie tylko obrazy, rzeźby czy grafiki, ale też plakaty, mnóstwo ciekawych i mało znanych fotografii (np. świetna dokumentacja wczesnych akcji Gruppy), utwory literackie, twórczość muzyczna (od Jarocina po opozycyjnych bardów), nagrania spektakli teatralnych. Mało tego, przygotowano nawet kącik opozycjonisty-praktyka, w którym samemu można wydrukować plakat metodą sitodruku lub wykonać ulotkę na spirytusowym powielaczu (szkoda, że nie ma styropianów, na których można by wypocząć po zwiedzaniu). Zadbano więc, by zwiedzający się nie nudzili.

Na szczęście mamy też do czynienia z kompetentnym obrazem kontestującej, opozycyjnej i walczącej sztuki owych lat. Od dosadnych plakatów Piotra Młodożeńca po subtelne pejzaże Leona Tarasewicza, od powszechnie znanych prac członków Gruppy, Luxusu czy Mirosława Bałki po wyśmienite obrazy, rzadziej przypominanych przy takich okazjach, Jacka Ziemińskiego czy Andrzeja Zwierzchowskiego. Wystawa jest ciekawym przeglądem różnych artystycznych postaw, ale autorów łączą dwie rzeczy: w latach 80. XX w. dopiero startowali w dorosłość i śnili sny o wolności.

Pokolenie ’80. Niezależna twórczość młodych w latach 1980–1989, Muzeum Narodowe w Krakowie, czynna do 16 stycznia 2011 r.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj