Recenzja wystawy „Magdalena Abakanowicz, Abakany”

U źródeł
To wyjątkowa okazja, by obejrzeć tak duży zespół Abakanów w jednym miejscu.
Galeria Starmach/materiały prasowe

Bardzo dokładnie można wskazać moment, w którym Magdalena Abakanowicz wyruszyła zza żelaznej kurtyny ku trwającym przez kolejne dekady międzynarodowym sukcesom. To był początek lat 60. XX w., gdy zaczęła tworzyć swój pierwszy wielki cykl prac zwanych „Abakany”. Artystka wspominała: „Drażniły ludzi. Były nie w porę. W tkactwie gobelin francuski; w sztuce popart i sztuka konceptualna, a tu magiczne, skomplikowane, ogromne. Mocny język”. Ale nie tylko drażniły. Intrygowały i przyciągały. Na tyle, że w 1965 r. na Biennale Sztuki w São Paulo otrzymała za nie złoty medal. Abakanowicz nie tylko odważnie zatarła, dotychczas bardzo wyraźną, granicę między rzeźbą a tkaniną artystyczną.

Magdalena Abakanowicz, Abakany, Gallery Starmach, Kraków, wystawa czynna do 26 lutego 2016 r.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną