Jak smakuje piernik dobry?
Stuletnie receptury
Co to właściwie takiego – kuchnia polska? Kiedy się uformowała i czym się odznacza?
Piernik dobry
Alexandra Grablewski/Getty Images

Piernik dobry

Nie znamy opisu dań uczty w czasie zjazdu gnieźnieńskiego (rok 1000), bardzo niewiele wiemy też o odbywającej się w końcu XIV w. uczcie u Wierzynka, uświetniającej zorganizowany w Krakowie przez Kazimierza Wielkiego zjazd monarchów europejskich. Możemy się tylko domyślać, że oprócz chleba, syconego miodu, piwa (zresztą znacznie słabszego od obecnego) podawano sowicie przyprawiane pieczone mięsiwa, głównie dziczyznę. A może także bardzo lubiany groch ze słoniną lub kasze, choć to dania niezbyt wyrafinowane?

W średniowieczu obfitość jedzenia była pierwszym wyznacznikiem bogactwa i stanowiska w społeczności. Drugim było doprawianie drogimi przyprawami. W rachunkach dworu królowej Jadwigi (mieli z Jagiełłą osobne dwory), oprócz wzmianek o zakupach produktów do przygotowania galaret, kurczaków czy ulubionych ciasteczek „crostuli”, niewiele znajdziemy informacji na temat jadanych tam potraw. Ale choć królowa pościła kilka dni w tygodniu o chlebie i wodzie, co jakiś czas wydawała na przyprawy tyle, ile kosztowały dwa karmne woły.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj