Czego szuka ludzkość
Czysta ciekawość
W którym punkcie jesteśmy, jeśli idzie o próbę odpowiedzi na Wielkie Pytania – o porządek Wszechświata, naturę materii, konstrukcję ludzkiego umysłu?
Antena z obserwatorium Chajnantor w Chile
ALMA/Bob Broilo/materiały prasowe

Antena z obserwatorium Chajnantor w Chile

Trudno o lepsze i bardziej krzepiące przykłady porozumienia ponad podziałami, małostkowością, egoizmem, czyli dowodami na nikczemność ludzkiej natury, niż wielkie inicjatywy związane z czystym poznaniem – nauką. Przy nich gigantomaniacki dubajski wieżowiec Burj Khalifa jest przejawem wszelkich (może poza wiedzą inżynierską) ułomności Homo sapiens. 

Ale czy dobrze się spisujemy? Dwa i pół tysiąca lat minęło od czasu, gdy Demokryt uznał, że materia ma naturę ziarnistą, dwa – odkąd Ptolemeusz nakreślił swój pierwszy model Wszechświata, a my wciąż nie mamy pewności, jak to wszystko się zaczęło. Nie wiemy też, jak dalej potoczą się losy kosmosu, ponieważ jego przyszłość determinują czynniki, w badaniach których największy nasz sukces polega na nadaniu im nazwy. Zjawiska i pojęcia (grawitacja, czas i inne), z którymi pozostawaliśmy w poufałych stosunkach, odsłaniają zaskakujące oblicza.

Odsłaniając warstwy historii Ziemi i Układu Słonecznego, śmielej stawiamy pytania o początki życia. Ale postęp wiedzy jest źródłem nowych konsternacji. Jak to się dzieje, że oszałamiająca stopniem wyrafinowania konstrukcja ludzkiego ciała powstaje z planów zapisanych w zaledwie 25–30 tys. genów? Jak formują się białka, których potencjalna liczba jest tak wielka, że we Wszechświecie fizycznie zrealizowała się zaledwie niewielka ich część?

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną