Wspomnienia z kosmicznej wojny
Szał ciał
Ryzyko, że w tym roku wydarzy się jakaś wielka kosmiczna katastrofa, jest praktycznie równe zeru. Za to odległa przeszłość Układu Słonecznego mogła być równie dramatyczna, jak wizje końca świata, który rzekomo ma nastąpić w grudniu.
W układzie planetarnym gwiazdy Corvi trwa wielkie bombardowanie. Planetoidy są zbudowane z zestalonych gazów, które w pobliżu gwiazdy sublimują. Kosmiczny Teleskop Spitzer.
NASA/JPL - Caltech

W układzie planetarnym gwiazdy Corvi trwa wielkie bombardowanie. Planetoidy są zbudowane z zestalonych gazów, które w pobliżu gwiazdy sublimują. Kosmiczny Teleskop Spitzer.

Jeśli wierzyć rozpowszechnianym przepowiedniom, czekają nas w tym roku straszliwe wydarzenia: gigantyczny wybuch na Słońcu może zniszczyć sieci energetyczne i przebiegunować pole magnetyczne Ziemi; nasza planeta zacznie wirować w przeciwną stronę, a przez jej glob przebiegną potężne wstrząsy tektoniczne, wzbudzające fale tsunami o wysokości wielu kilometrów; ponadto tajemnicza planeta Nibiru wytrąci Jowisza z orbity, wskutek czego zapalą się na nim gazy i w naszym układzie planetarnym rozbłyśnie drugie słońce. Mało tego. W grudniu punkt przesilenia zimowego znajdzie się na równiku galaktycznym, co zdarza się tylko raz na 26 tys. lat, i jeśli nawet bezpośrednio nie sprowadza jakichś kosmicznych katastrof, to niechybnie je powinien zapowiadać. Może na przykład zwiastować supernową, która wybuchnie w pobliżu Układu Słonecznego i wysterylizuje naszą planetę śmiercionośnym promieniowaniem gamma, albo spotęgować grawitację czarnej dziury w centrum Galaktyki, po czym Słońce i Ziemia zostaną wessane w Ciemną Szczelinę, ziejącą w Drodze Mlecznej tuż nad gwiazdozbiorem Strzelca.

Od tych apokaliptycznych wizji w Internecie aż huczy (Google wyświetla ponad 3 mln stron z frazą „end of the world 2012”). Co o nich sądzić? Cóż, dokładnie to samo, co o poprzednich końcach świata (patrz: POLITYKA 1). Z pewnością historie o zmianach kierunku wirowania Ziemi, drugich słońcach, pobliskich supernowych i żarłocznych czarnych dziurach łączy jedno: ich autorzy nie mają pojęcia, o czym piszą.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną