Nagrody Naukowe POLITYKI 2014

Za śmiałość i wytrwałość
Podczas dorocznej gali wręczyliśmy młodym, wybitnym naukowcom Nagrody Naukowe POLITYKI 2014.
Polityka

Okolicznościowa fotografia z gali.
Tadeusz Późniak/Polityka

Okolicznościowa fotografia z gali.

Dr inż. arch. Agnieszka Labus
Tadeusz Późniak/Polityka

Dr inż. arch. Agnieszka Labus

Dr inż. Michał Kruk
Tadeusz Późniak/Polityka

Dr inż. Michał Kruk

Dr Anna Baranowska-Rataj
Przemysław Chrostowski

Dr Anna Baranowska-Rataj

Dr hab. Piotr Niemiec
Tadeusz Późniak/Polityka

Dr hab. Piotr Niemiec

Dr n. med. Michał F. Kamiński
Przemysław Chrostowski

Dr n. med. Michał F. Kamiński

materiały prasowe

Portfele POLITYKI trafiły w ręce młodych badaczy: pięciorga laureatów głównej nagrody (których przedstawiamy na sąsiedniej stronie) – otrzymali po 30 tys. zł – oraz dziesięciorga pozostałych finalistów konkursu (po 10 tys. zł). To już 14 lat od inauguracji naszej akcji. To 242 nagrodzonych naukowców. To suma 5,7 mln zł – tyle fundacji naszego tygodnika udało się zgromadzić i rozdysponować pomiędzy osoby, które mają już nieprzeciętne osiągnięcia, a przecież zwykle są dopiero na życiowym i zawodowym rozbiegu.

Uroczystość ma specjalny charakter. Przyjęło się, że w redakcji tego dnia gromadzą się profesura i osobistości z obu kapituł, sponsorzy ze świata biznesu, są kamery TVP i mikrofony radiowe. Była z nami także minister nauki Lena Kolarska-Bobińska. Ale przychodzą też stypendyści z ubiegłych lat (jeden z nich wygłasza wykład – w tym roku prof. dr hab. Dariusz Jemielniak z Akademii L. Koźmińskiego mówił o specyficznym środowisku społecznym, jakie tworzą wikipedyści). A laureatom towarzyszą opiekunowie naukowi, przyjaciele, bliscy, dzieci.

Nagrody przyznawane są w pięciu kategoriach, z których jedną nazwaliśmy „nauki o życiu”, włączając w nią nauki biologiczne i medyczne. W tym roku tę kategorię można by rozciągnąć na nieomal wszystkie dziedziny, wybór padł bowiem na czworo naukowców będących bardzo blisko życia – zajmujących się palącymi problemami współczesności: starzejące się miasta (urbanistyka i architektura), młode rodziny (demografia), rak jelita (medycyna), zastosowanie nowoczesnych technik w diagnostyce medycznej (informatyka). Jednak jest wśród laureatów i matematyk zajmujący się teorią w najczystszej postaci. Sam mówi, że poszukuje w matematyce piękna, więc przypomina to bardziej sztukę niż naukę, a on bardziej uważa się za artystę niż badacza.

To śmiałe tak powiedzieć. Ale śmiałość jest fundamentalną cechą wszystkich naszych laureatów. Śmiałość poszukiwania odpowiedzi na pytania, które – jak mówił w imieniu kapituły obywatelskiej Krzysztof Zanussi – stawia sobie każdy myślący człowiek. Śmiałość w przekraczaniu barier między rozmaitymi dziedzinami ludzkiej wiedzy. Śmiałością pozostaje wciąż sam wybór: być naukowcem. To przynajmniej na początku oznacza niepewność wyniku, kariery, dochodu. Toteż staramy się naszymi nagrodami dać wyraźny sygnał: to, co robicie, jest ważne. A sposób, w jaki żyjecie, jest wartościowy. Śmiałości zatem!

Nauki humanistyczne

Dr inż. arch. Agnieszka Labus
Rocznik 1986. Adiunkt w Katedrze Urbanistyki i Planowania Przestrzennego Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej

Jest urbanistką zajmującą się problematyką odnowy miast przez pryzmat procesu demograficznego. Jej praca doktorska, dotycząca koncepcji odnowy miast europejskich w XXI w. jako miejsca przyjaznego ludziom starszym, posłużyła do opracowania zagadnień przestrzennych w pierwszym w Polsce dokumencie strategicznym dla regionu małopolskiego. Doktor Labus jest cenioną i nagradzaną ekspertką, a jej działalność przypomina misję na rzecz potrzeb stale rosnącego liczebnie pokolenia ludzi starszych.

Nauki techniczne

Dr inż. Michał Kruk
Rocznik 1980. Kierownik Zakładu Systemów Inteligentnych na Wydziale Zastosowań Informatyki i Matematyki Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego

Współczesna medycyna cierpi na swoiste przekleństwo urodzaju – łatwość pozyskiwania cyfrowych obrazów tkanek dotkniętych chorobą wykracza poza zdolność ich analizy. Niestety, w tej dziedzinie nie istnieją metody uniwersalne. Muszą być one indywidualnie adaptowane i profilowane. Z pomocą lekarzom patomorfologom przychodzą więc komputery wyposażone w oprogramowanie nacechowane pewną inteligencją i zdolnością uczenia się na przykładach. Tym właśnie, w zastosowaniu do chorób nowotworowych, zajmuje się Michał Kruk. Porusza się on sprawnie na styku trzech dziedzin – medycyny, matematyki i informatyki. A takie pogranicza są obecnie jednymi z najbardziej interesujących obszarów naukowej eksploracji.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj