Rozmowa z Krystyną Starczewską, pedagogiem
Misja z pasją
O etosie inteligenckim i pomysłach na dobrą edukację - mówi Krystyna Starczewska.
Krystyna Starczewska - Polonistka, doktor filozofii, etyk i pedagog.
Tadeusz Późniak/Polityka

Krystyna Starczewska - Polonistka, doktor filozofii, etyk i pedagog.

Joanna Cieśla: – Ile dzieci uchodźców uczy się w założonych przez panią szkołach?
Krystyna Starczewska: – W gimnazjum mamy ok. 20-osobową klasę multikulti dla uczniów, którzy muszą się nauczyć mówić i pisać po polsku. Mniej więcej po roku wchodzą do normalnych klas, ale nadal mają lekcje wyrównawcze. W każdej klasie jest co najmniej czworo uczniów o tak zwanych specjalnych potrzebach edukacyjnych. W sumie uchodźcy, dzieci niepełnosprawne i dzieci z domów dziecka stanowią około 15 proc. wszystkich uczniów.

Co się z nimi dzieje po gimnazjum?
Niektórzy uchodźcy kontynuują naukę w naszych liceach, niektórzy idą do szkół zawodowych lub na kursy zawodowe. Staramy się zapewnić dalszą naukę wszystkim.

Mieliśmy na przykład kiedyś dziewczynkę z Chin, przyjechała nielegalnie – znaleziono ją w grupie imigrantów ukrytych w lesie. Wraz z jeszcze jednym chińskim chłopcem trafiła do domu dziecka. Zapytano nas, czy moglibyśmy ich przyjąć do szkoły, mimo że nie mówią ani słowa po polsku. Robili błyskawiczne postępy. Chłopiec po gimnazjum poszedł do szkoły gastronomicznej, dziewczynka była wybitnie zdolna, przyjęliśmy ją więc do naszego liceum. Maturę z polskiego zdała powyżej obowiązującego wówczas giertychowskiego minimum, a z matematyki uzyskała wynik powyżej 70 proc.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną