Browarnik na ścieżce sztuki
Właściciel browaru w Namysłowie ocalił największą, jaka kiedykolwiek istniała, kolekcję silesiaków. Jeżeli chcemy zobaczyć, jak przed wiekami wyglądały Wrocław, Legnica czy Gliwice, musimy sięgnąć do namysłowskich zbiorów.
Albrecht Haselbach, zdjęcie z 28 sierpnia 1931 r. należące do prywatnych zbiorów rodziny.
Materiały partnera

Albrecht Haselbach, zdjęcie z 28 sierpnia 1931 r. należące do prywatnych zbiorów rodziny.

Dziedziniec zamku w Namysłowie
Bartek Sadowski/Materiały partnera

Dziedziniec zamku w Namysłowie

Renesansowa studnia na dziedzińcu namysłowskiego zamku stoi do dziś.
Bartek Sadowski/Materiały partnera

Renesansowa studnia na dziedzińcu namysłowskiego zamku stoi do dziś.

„Wyspa szczęścia” w Domaszczynie pod Wrocławiem. Grafika ze zbiorów Albrechta Haselbacha/ Archiwum Instytutu Herdera w Marburgu
Materiały partnera

„Wyspa szczęścia” w Domaszczynie pod Wrocławiem. Grafika ze zbiorów Albrechta Haselbacha/ Archiwum Instytutu Herdera w Marburgu

Na zdjęciu z 1931 roku widać eleganckiego mężczyznę siedzącego na prostym, białym krześle. Ubrany w jasny garnitur o lekko sportowym kroju, nogę zarzucił na nogę, na kolanach trzyma kapelusz, uśmiecha się trochę nieśmiało, jakby krępowała go obecność aparatu. Lewą ręką przygarnia kudłatego psa, za tło służy bajeczny ogród pełen maków, nagietków i chabrów. Krzesło wbija się w bujną trawę. Mężczyzna z portretu wygląda jak artysta, najpewniej malarz, który przed chwilą odszedł od sztalug, żeby odpocząć. A może jak podróżnik zmęczony zwiedzaniem jakiegoś gorącego kraju? Albrecht August Haselbach miał na tym zdjęciu prawie czterdzieści lat, w biznesie osiągnął już wszystko, teraz więc postanowił rozwijać swoje pasje. W życiu interesowały go dwie rzeczy: piwo i sztuka. To pierwsze produkował, w to drugie z powodzeniem inwestował.

Od browaru do zamku

Albrecht Haselbach pochodził z mieszczańskiej rodziny, z korzeniami w średniowiecznej Bawarii. Pradziadek Albrechta miał niewielki wyszynk, jednak w czasie wojen napoleońskich stracił cały majątek i wyemigrował na Śląsk. Jego syn a dziadek Albrechta wygrał w 1862 roku przetarg na browar zamkowy w Namysłowie, zaś 33 lata później dokupił do niego jeszcze zamek. Tak zaczęła się wielka śląska saga Haselbachów, których nazwisko wkrótce znane było również na innych kontynentach.

Średniowieczna warownia i browar nie tylko sąsiadowały ze sobą, ale łączyła je też podobna historia. Zamkowe piwo powstawało już w XIV wieku i, jak chce tradycja, podczas rozmów pokojowych pili je na dziedzińcu zamku Kazimierz Wielki i Karol IV Luksemburski. Takie opowieści pobudzały wyobraźnię Albrechta, któremu dziadek wpoił zainteresowanie przeszłością oraz podróżami. Starszy pan, jako radca handlowy, odwiedzał odległe kraje, skąd przywoził egzotyczne pamiątki. Układał je w domowej „szafie cudów”. Podglądanie tej niewielkiej, acz intrygującej kolekcji było potem jednym z najsilniejszych wspomnień dorosłego już Albrechta Haselbacha.

W czasach, w których życie zdominował Internet, trudno sobie wyobrazić dzieciństwo Haselbacha, które upływało w cieniu ogromnej rezydencji z tajemniczym ogrodem. W niewielkiej, zaledwie sześciotysięcznej, miejscowości chłopiec brał lekcje francuskiego, tańca i fortepianu, uczył się gry w bilard i tenisa. Pobierał również lekcje gry na cytrze i harmonijce. Jednak mimo – jak się wydaje – artystycznego usposobienia, wybrał bardzo praktyczne studia: prawo i ekonomię. Przerwała je I wojna światowa. Albrecht ruszył na front, żeby już po powrocie do domu zająć się rodzinną firmą. A ta kwitła.

Haselbachowie mieli teraz kilka browarów, fabryki produkujące m.in. kawę zbożową, płatki ziemniaczane, słód i lemoniadę. Piwo z Namysłowa docierało do Azji i Afryki, towarzyszyło nawet wspinaczom zdobywającym Himalaje. Kiedy w 1937 roku Albrecht odziedziczył rodzinny majątek, miał wystarczające środki, żeby poddać zamek kompletnej renowacji. Chciał nadać mu charakter rycerskiej siedziby, tym bardziej że badając dzieje rezydencji, zdobył informację, że niemal przez cały XVIII wiek należała ona do zakonu krzyżackiego. Rycerze w habitach prowadzili w niej szpital.

Tak zaczęła się przygoda browarnika ze sztuką. Zaczął kupować meble, obrazy i ryciny. Jednym z pierwszych nabytków była renesansowa studnia z pałacu w Bukowcu w Kotlinie Jeleniogórskiej. Na dziedzińcu namysłowskiego zamku stoi do dziś.

Gdzie jesteś, Madonno?

Właściciel browaru z artystycznymi inklinacjami? Przedsiębiorca, który gra na cytrze? To nie brzmi zbyt poważnie. A pan na zamku, który komponuje operetki? Kto by oceniał zwycięzców? Przecież Albrecht Haselbach za swój największy sukces uważał muzykę, którą skomponował do operetki „Madonna! Wo bist du?”. Autorem libretta był – później związany z przemysłem filmowym – Marks Bertuch. „Madonna” była wystawiana na ponad sześćdziesięciu scenach w Niemczech, w samym Berlinie pokazywano ją kilkadziesiąt razy. Zawsze odnosiła wielki sukces.

Kolekcjonowanie zabytkowych przedmiotów było więc już tylko kropką nad i. A także znakomitą inwestycją.

Ważne tematy społeczne

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj