Francuski libertynizm ma się dobrze
Igraszki nad Sekwaną
Nawet milion Francuzek i Francuzów oddaje się wolnej miłości. Libertynizm ma w ich kraju długą tradycję, sięgającą od XVIII-wiecznych arystokratów aż po niedoszłego prezydenta.
Kariera libertyna, William Hogarth (1732-1735).
Wikipedia

Kariera libertyna, William Hogarth (1732-1735).

Musi pani coś zrozumieć – mówi mężczyzna po sześćdziesiątce. – Libertynizm to swobodne i dobrowolne relacje seksualne. Proste i bez tabu, tylko z wieloma partnerami i czasem na oczach innych ludzi. Ludzie mogą myśleć o tym, co chcą, ale tu nie ma zapłaty”. To nie cytat z francuskiego filmu obyczajowego, tylko z przesłuchań w prokuraturze w Lille. Mężczyzną, który objaśnia swoje obyczaje seksualne, jest Dominique Strauss-Kahn, a jego rozmówczynią Stéphanie Ausbart, 37-letnia sędzia śledcza, która postawiła mu zarzut stręczycielstwa. Były szef Międzynarodowego Funduszu Walutowego miał spotykać się z prostytutkami w hotelach w Paryżu, Lille i Waszyngtonie, ale sam utrzymuje, że nie chodziło o płatny seks. „Mam słabość do libertynek, ale nie do prostytutek” – zapewniał sędzię.

Czołowy libertyn Francji broni się, jak może, istnieją jednak nikłe szanse na to, że podniesie się z kolejnego upadku. DSK uniknął procesu o gwałt w Ameryce, ale może jeszcze dostać wyrok za prostytucję w rodzinnej Francji. Najnowsza paryska plotka głosi, że nawet żona – znana dziennikarka i milionerka Anne Sinclair, która dotychczas stała za nim murem – wybrała w końcu wolność. Sama musiała doskonale znać obyczaje seksualne męża, skoro pozostawały tajemnicą poliszynela wśród polityków i dziennikarzy.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną