Przegrani i wygrani wyborów w Japonii
Japońskie dylematy
Powrót konserwatywnej Partii Liberalno-Demokratycznej i Shinzo Abe na stanowisko premiera Japonii odzwierciedla brak lepszej alternatywy.

PLD wraca do władzy po ponad 50 latach rządów i krótkiej, trzyletniej przerwie, kiedy stracili stery na rzecz Partii Demokratycznej. Wracają, mimo że wcześniej oskarżano ich o stworzenie korupcyjnego układu pomiędzy rządzącymi, wielkim biznesem i rozbudowaną biurokracją, a samego Abe, po roku rządzenia, zapamiętano nie tylko jako „jastrzębia”, ale i jednego z gorszych przywódców ostatniej dekady; bez charyzmy i pomysłów w polityce krajowej, a poza granicami stosującego technikę wybielania Japonii z niepochlebnych działań z czasów II wojny światowej.

Japończycy zagłosowali jednak na PLD, ponieważ rządząca przez ostatnie lata Partia Demokratyczna nie spełniła ich oczekiwań. Miała odmłodzić Japonię i rozbić istniejące od lat układy, a tymczasem zupełnie nie wykorzystała swojej szansy. Od 2009 r. demokraci trzy razy zmieniali premierów, podnieśli podatki i byli nieporadni jak dzieci podczas katastrofy w Fukuszimie, a w dodatku deficyt budżetowy w czasie ich rządów wzrósł pięciokrotnie i dziś stanowi prawie 10 proc. gospodarki. Japonia dryfowała już wcześniej, w czasie rządów PLD, ale i za rządów demokratów wcale nie nabrała rozpędu. Dlatego w rzeczywistości Japończycy nie głosowali za konserwatystami tylko przeciwko demokratom.

Poza tym kiedy Abe był pierwszy raz premierem jego misja stworzenia pięknej i dumnej ze swojej historii Japonii nie trafiała na tak podatny grunt jak teraz. Dziś wiele się zmieniło. Chiny nie tylko prześcignęły gospodarczo Japonię, ale i bardziej aktywnie naciskają na odbieranie kontrolowanych przez Japończyków wysp Senkaku, które Pekin nazywa Diaoyu. A gwałtowne demonstracje antyjapońskie w Chinach przekonały wielu Japończyków, że nowe Chiny już się ich nie boją i teraz zaczynają być krajem, którego to raczej Japonia powinna zacząć się obawiać. I tu pomysły Abe zbiegają się z narastającym niepokojem wśród Japończyków. Polityk przecież już dawno mówił, że Japonia powinna porzucić swoją pacyfistyczną konstytucję, która zabrania posiadania armii i marynarki, i zwiększyć wydatki na wojsko.

Podobnie radykalizują się poglądy Japończyków w sprawie amerykańskich baz na Okinawie, gdzie stacjonuje ponad 40 tys. żołnierzy i drugie tyle członków ich rodzin. I od lat to nie Amerykanie dostosowują się do praw i obyczajów panujących na wyspie, tylko jej mieszkańcy starają się nie wchodzić w drogę Amerykanom. Kolejne wypadki śmiertelne, przestępstwa czy gwałty z udziałem żołnierzy tylko zaostrzają sytuację. I chociaż tutaj PLD nie deklaruje większych zmian Japończycy mają nadzieje, że szybciej oni niż demokraci zmuszą amerykańskie wojska do opuszczenia wyspy.

Nikt nie ma złudzeń co do PLD i Shinzo Abe, ale Japonia się radykalizuje. Może nie aż tak, żeby oddać władzę w ręce skrajnie prawicowej Partii Odbudowy Japonii, ale na tyle, żeby zaufać jastrzębiowi Abe na pewno. Poza tym Partia Odbudowy Japonii i tak zdobyła 54 miejsca w izbie niższej japońskiego parlamentu i konserwatyści z Partii Liberalno Demokratycznej, którzy mają dziś 294 na 480 miejsc, i tak nie raz będą musieli liczyć się ze zdaniem tej skrajnej prawicy.

Czytaj także

Ważne w świecie

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj