Archiwum Polityki

Partia tak, kawa nie

Władysław Gomułka, którego 20 rocznica śmierci upłynęła 1 września, rządził Polską przez czternaście lat. Jeśli doda się do tego okres 1944–1948, kiedy dzielił władzę z Bierutem, będą to niemal dwa dziesięciolecia, gdy wywierał zasadniczy wpływ na losy kraju. Cieszył się entuzjastycznym poparciem społecznym w październiku 1956 r. i odchodził w niesławie w grudniu 1970 r.

Drogę na szczyty władzy utorowały Władysławowi Gomułce czystka w Komunistycznej Partii Polski i wojna. Zanim Stalin podjął decyzję o likwidacji całej kadry kierowniczej KPP, Gomułka należał co najwyżej do jej drugiego garnituru. W partyjnej elicie znalazł się dopiero w drugiej połowie 1942 r., kiedy po aresztowaniach, które osłabiły Polską Partię Robotniczą, został ściągnięty z rodzinnego Podkarpacia do Warszawy i wszedł w skład trójki kierującej partią. Na jej czele znalazł się u schyłku 1943 r.

Polityka 36.2002 (2366) z dnia 07.09.2002; Historia; s. 63