Archiwum Polityki

Malowane ojców dzieje?

[dobre]

Zapewne nigdy w stuletnich (równo!) losach scenicznych Mickiewiczowskich „Dziadów” punktem wyjścia inscenizacji nie była postać tak epizodyczna – choć intrygująca. Oleszkiewicz z rzadko czytanego „Ustępu” to malarz i prorok zwiastujący tyranii godzinę rachunku. Krzysztof Babicki w Teatrze im. Osterwy w Lublinie, właśnie jemu, opartemu o sztalugi, pogrążonemu w bolesnej zadumie (wyrazista sylwetka Pawła Sanakiewicza) powierza funkcję Guślarza; sceneria Pawła Dobrzyckiego to majaczące w półmrocznym półkolu ramy obrazów, zza których wyłaniają się uczestnicy dramatów: społecznego, osobistego, narodowego.

Polityka 48.2001 (2326) z dnia 01.12.2001; Kultura; s. 46
Reklama