Ten ranking dotyczy największej, a zarazem bardzo niejednorodnej oferty edukacyjnej. Jest najtrudniejszy do sporządzenia właśnie ze względu na zróżnicowanie uczestników. Studia ekonomiczne wyszły w dekadzie lat 90. poza specjalistyczne uczelnie i wydziały. Większość szkół niepaństwowych powstała z taką właśnie ofertą, chociaż przedstawia się już w nazwach poprzez rozmaite kombinacje finansów i bankowości, zarządzania i marketingu, biznesu i przedsiębiorczości itd. Popyt na wykształcenie ekonomiczne i chęć uatrakcyjnienia oferty edukacyjnej sprawiły, że różne uczelnie państwowe uruchamiały takie kierunki na innych wydziałach, jak informatyka i ekonometria, gospodarka przestrzenna, stosunki międzynarodowe (o profilu ekonomicznym), zarządzanie i inżynieria produkcji, towaroznawstwo.
Grupa A
Ten ranking ma od początku stabilną czołówkę z wyraźnie dominującym liderem – Szkołą Główną Handlową w Warszawie (wynik ostateczny: 74). Tworzy ją piątka akademii ekonomicznych o wieloletnich, nierzadko przedwojennych tradycjach, z najsilniejszą kadrą – w Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Katowicach i Wrocławiu. Za nimi plasują się wydziały ekonomii i zarządzania dużych uniwersytetów – Warszawskiego, Gdańskiego i Łódzkiego. Tę czołówkę ściga lider uczelni niepaństwowych – Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w Warszawie, niezwykle dynamiczna, z prawem doktoryzowania, posiadająca jako jedyna w Polsce akredytację EQUIS (Europejskiego Systemu Doskonalenia Jakości Kształcenia).
W środku rankingu znajdują się szkoły, które w kolejnych latach dość radykalnie zmieniały pozycję, awansując lub spadając nawet o kilkanaście miejsc.