Pomocnik Historyczny

Korzenie

Europa w czasach reformacji

Dwie religijne ścieżki; jedna jest długa, kręta i trzeba z niej zawracać (po prawej), druga krótka i prowadzi wprost do świętego Jeruzalem; antypapieska w swej wymowie francuska rycina z XVI w. Dwie religijne ścieżki; jedna jest długa, kręta i trzeba z niej zawracać (po prawej), druga krótka i prowadzi wprost do świętego Jeruzalem; antypapieska w swej wymowie francuska rycina z XVI w. Bridgeman
Reformacja nie spadła z nieba w przededniu Wszystkich Świętych 1517 r., gdy pewien augustiański zakonnik wykładający teologię na prowincjonalnym uniwersytecie w Wittenberdze ogłosił tezy do zwykłej dysputy akademickiej.
Marek Sobczak/Polityka

Niespełniona zapowiedź reformy Kościoła. Od stu lat dysydenci domagający się zmian w Kościele mogli się powoływać na postanowienia soboru w Konstancji (1414–18), gdzie wprawdzie spalony został Jan Hus, ale równocześnie zapowiedziano reformy Kościoła. Czas był najwyższy, ponieważ Europa wchodziła w nową epokę, szybko zmieniał się sposób patrzenia człowieka na siebie samego i Boga, zmieniały się reguły gry politycznej i gospodarczej, a Kościół utknął w moralnym i umysłowym upadku.

Pomocnik Historyczny „Marcin Luter i reformacja” (100123) z dnia 11.09.2017; Reformacja; s. 12
Oryginalny tytuł tekstu: "Korzenie"
Reklama