Pomocnik Historyczny

Klimat epoki

Bizantyjski klimat i przyroda

Sosny porastające w Turcji antyczną i wczesnośredniowieczną przeszłość: ruiny akweduktu (Faselis, ob. Tekirova). Sosny porastające w Turcji antyczną i wczesnośredniowieczną przeszłość: ruiny akweduktu (Faselis, ob. Tekirova). Getty Images
Jednym z czynników, które składają się na dzieje człowieka, jest klimat. Bizantyńczycy doświadczyli wielu wahań warunków klimatycznych i licznych katastrof naturalnych.
Droga portowa (Faselis, ob. Tekirova).Getty Images Droga portowa (Faselis, ob. Tekirova).

Archiwa natury. Chociaż żadne historyczne społeczeństwo w ciągu minionych 10 tys. lat nie musiało stawiać czoła zmianom klimatu porównywalnym do tych, które staną się udziałem ludzkości w XXI w., nie oznacza to, że w późnym holocenie (epoka geologiczna obejmująca ostatnie 4–5 tys. lat) klimat był stabilny. Wybuchy wulkanów, cykliczne zmiany orbity ziemskiej, drobne fluktuacje w aktywności Słońca, wreszcie procesy zachodzące w samej atmosferze prowadziły do wahań temperatury i opadów.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. III; s. 118
Oryginalny tytuł tekstu: "Klimat epoki"