Pomocnik Historyczny

Bizancjum po Bizancjum

Dziedzictwo bizantyjskie

Bizantyńska ikona w barokowej oprawie. Obraz Matki Boskiej cesarz Manuel II Paleolog (XIV/XV w.) podarował księciu Mediolanu Janowi Galeazemu Viscontiemu. Barokowa oprawa (retabulum) ikony jest dziełem bawarskiego artysty Gottfrieda Langa (XVII w.). Bizantyńska ikona w barokowej oprawie. Obraz Matki Boskiej cesarz Manuel II Paleolog (XIV/XV w.) podarował księciu Mediolanu Janowi Galeazemu Viscontiemu. Barokowa oprawa (retabulum) ikony jest dziełem bawarskiego artysty Gottfrieda Langa (XVII w.). Alamy
Dziedzictwo Bizancjum silniej zaznacza się na wschodzie Europy, na zachodzie zostało zmarginalizowane, sprowadzone do średniowiecznej wersji Imperium Osmańskiego.
Bogato zdobiony onyksowy kielich, prawdopodobnie przywieziony do Wenecji z Konstantynopola po IV wyprawie krzyżowej w 1204 r.Getty Images Bogato zdobiony onyksowy kielich, prawdopodobnie przywieziony do Wenecji z Konstantynopola po IV wyprawie krzyżowej w 1204 r.

Bizancjum z twarzą Moskala. Norman Davies w książce „Zaginione królestwa”, w niezbyt zresztą udanym rozdziale poświęconym historii Bizancjum, przytacza anegdotę z czasów swojej studenckiej wizyty w Polsce w 1962 r. Napotkany w pociągu Polak, który nie znając angielskiego, nie potrafił wytłumaczyć angielskiemu turyście, czym jest Pałac Kultury i Nauki, miał zakrzyknąć: „Bizancjum! To jest Bizancjum”.

Pałac ten ma oczywiście niewiele wspólnego z architekturą czy kulturą wschodniego cesarstwa, ale uosabia dla wielu Polaków niepożądaną rosyjską ingerencję w polską kulturę.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Bizancjum” (100145) z dnia 11.03.2019; Bizancjum cz. III; s. 120
Oryginalny tytuł tekstu: "Bizancjum po Bizancjum"