Pomocnik Historyczny

„Złota nić biegnąca przez tkankę narodu”

Windsorowie mają soft power. Dynastia, która daje tożsamość

Fajerwerki nad pałacem Buckingham z okazji diamentowego jubileuszu rządów Elżbiety II, 2012 r. Fajerwerki nad pałacem Buckingham z okazji diamentowego jubileuszu rządów Elżbiety II, 2012 r. Reuters / Forum
Rodzina panująca, choć nie ma władzy politycznej ani realnego wpływu na życie obywateli, jest dla Brytyjczyków ważnym elementem tożsamości.

Amputowana władza. Dynastia Windsorów wkroczyła w wiek XX – przyjmując, że zaczął się z końcem I wojny światowej – bez realnej władzy politycznej. Jednak szeroka społeczność tak królestwa, jak i całego imperium, dalej wierzyła w potęgę i moc sprawczą króla i cesarza. To proste: poza częścią klasy politycznej i prawnikami konstytucjonalistami nikt przecież nie studiował dzieła Waltera Bagehota „Angielska konstytucja” (wydanego jeszcze w 1867 r., do jego tez powrócimy). Tak więc nawet trzy najgłośniejsze jawne dowody amputacji władzy królewskiej – odmowa próby ocalenia życia już pozbawionemu tronu carowi Mikołajowi II, zmiana nazwiska brytyjskiej dynastii rządzącej, wreszcie abdykacja Edwarda VIII – były przyjmowane przez ogół jako decyzje monarsze, czyli jak by to określił Bagehot, „z dziecięcą naiwnością”.

Pomocnik Historyczny „Windsorowie” (100189) z dnia 07.11.2021; Konteksty; s. 82
Oryginalny tytuł tekstu: "„Złota nić biegnąca przez tkankę narodu”"
Reklama