Pomocnik Historyczny

Słowo Francuza

Język i literatura Francji

Maria z Francji, pisarka i poetka języka starofrancuskiego; miniatura z XIII w. Maria z Francji, pisarka i poetka języka starofrancuskiego; miniatura z XIII w. BNF
Język oświeceniowej Europy.

W salonach Europy. Jest rok 1787. Naprzeciw siebie siedzą król Stanisław August Poniatowski, ambasador rosyjski w Warszawie Otto Magnus von Stackelberg, angielski Charles Whitworth, ten już niemal na walizkach, za kilka miesięcy przeniesie się do Petersburga, rezydent pruski Ludwig Heinrich Buchholtz i austriacki chargé d’affaires Benedikt de Caché. Rozmawiają po francusku: Polak, Rosjanin, Anglik, Prusak i Austriak. Nie ma wśród nich Francuza, dyplomatyczne stosunki z Francją od czasu elekcji Poniatowskiego nie układają się najlepiej, co dla wyboru języka rozmowy nie ma znaczenia.

Pomocnik Historyczny „Dzieje Francuzów” (100194) z dnia 04.04.2022; Dzieje Francuzów; s. 66
Oryginalny tytuł tekstu: "Słowo Francuza"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >