Kultura

Bardzo długie pożegnanie

Wiele twarzy Davida Bowieego

Kobieta z tatuażem Ziggy'ego Stardusta przy muralu Dawida Bowiego w Brixton w południowym Londynie, 11 stycznia 2016 r. Kobieta z tatuażem Ziggy'ego Stardusta przy muralu Dawida Bowiego w Brixton w południowym Londynie, 11 stycznia 2016 r. Stefan Wermuth/Reuters / Forum
David Bowie jest bohaterem koncertów, wystaw, usłyszeliśmy jego niewydaną wcześniej płytę i czytamy teorie na temat tego, kim był. W „Gwiezdnych wojnach” powiedzieliby o takiej śmierci: połączył się z mocą.
Żoliborski mural upamiętniający spacer Bowiego po WarszawieKrystian Maj/Forum Żoliborski mural upamiętniający spacer Bowiego po Warszawie

Śmierć Bowiego nie przypominała żadnego innego żałobnego zjawiska współczesnej popkultury, kiedy gwiazda znanej osoby – choćby i zapomnianej – przez chwilę świeci mocniej dzięki mediom i wspomnieniom fanów. David Bowie zmarł 10 stycznia, dwa dni po swoich 69. urodzinach, na które zdążył wydać nową, najlepszą od lat płytę „Blackstar” (zapisywane jako „H”). Wiedział, że wkrótce umrze. Ale pożegnalnego charakteru tekstów piosenek ani symboliki tej czarnej gwiazdy w pierwszych reakcjach nie zauważono.

Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Syn, który nie rozstał się ze swoją matką – częsta przyczyna małżeńskich kryzysów

Prof. Bogdan de Barbaro o relacjach z teściowymi i teściami, babciami i dziadkami.

Agnieszka Krzemińska
17.04.2019
Reklama