Kultura

Dobromiła Jaskot

Jaskot Dobromiła

Z utworu na utwór krystalizuje własny język medytacji brzmieniowych.

 


Muzyka i słowo: Dobromiła Jaskot
Realizacja: Jan Topolski
Wykorzystano utwór „hannah" w wykonaniu Andrzeja Bauera (prawykonanie podczas drugiej edycji festiwalu Musica Electronica Nova 22 maja 2007 w Galerii BWA we Wrocławiu (więcej w magazynie "Glissando") Zdjęcia powstały podczas niżej opisanego koncertu oraz w dniach 20-25 maja w parkach wrocławskich. 

Dobromiła Jaskot urodziła się w 1981, jest absolwentką poznańskiej Akademii Muzycznej (klasa Lidii Zielińskiej). Pochodzi z Torunia - i wraz z rówieśnikami Tomaszem Praszczałkiem, Michałem Ossowskim i Mateuszem Ryczkiem - wpisała to miasto wielkimi literami na mapę najnowszej klasycznej muzyki polskiej.

Jaskot jest laureatką licznych konkursów kompozytorskich i stypendiów twórczych, uczestniczyła w wielu warsztatach i kursach (m.in. Avignon, Kraków/Stuttgart, Bystrzyca Kłodzka), animowała poznańską scenę muzyczną (m.in. sesja „Głos ludzki jako nośnik ekspresji", interdyscyplinarne seminaria „Interakcje"). Ostatnio intensywnie zajmuje się nauczaniem, także muzyki elektroakustycznej, w Bydgoszczy i Białymstoku.

Wcześnie (2002) odkryta na Warszawskiej Jesieni, jest obecnie regularnie wykonywana na festiwalu; jej utwory grane są także na wrocławskich festiwalach Musica Polonica/Electronica Nova oraz w Holandii i na Węgrzech. Twórczość kompozytorki wypływa z wielorakich, głębokich inspiracji naturą i magią; kulturą i filozofią dalekiego Wschodu; symboliką runów; brzmieniowej i znaczeniowej aury słów i liter. Muzycznie koncentruje się Jaskot na pojedynczym dźwięku i jego wewnętrznym życiu, co jest bliskie tradycji Giacinto Scelsiego czy Gérarda Griseya i innych spektralistów, choć autorka zarzeka się, że pozostaje intuicjonistką i niczego nie „oblicza". Utwory te przeznaczone są zazwyczaj na instrumenty/głosy z towarzyszeniem elektroniki, jak „anAphrase" na skrzypce i taśmę (2003), „how-who" na głos żeński i live electronics (2003) czy „hannah" na wiolonczelę i live electronics (2007). Dobromiła Jaskot jest też autorką znakomitych dzieł czysto instrumentalnych - „atongara" na fortepian (2002), „Hagalaz" na klarnet, wiolonczelę i fortepian (2004), „INGWAZ" na zespół (2006) czy „Linearia" na kwartet smyczkowy (2007); wiele z nich powstało na zamówienie świetnych zespołów (Nonstrom) czy prestiżowych instytucji (Ernst von Siemens Stiftung). W kwietniu 2006 roku w Operze Narodowej wystawiono kameralną operę „Fedra" z Agatą Zubel w roli tytułowej (na wspólnym wieczorze z „Alfa Kryonia XE" Aleksandry Gryki).

Dobromiła Jaskot z utworu na utwór krystalizuje własny, niepodrabialny język medytacji brzmieniowych, w których do głosu dochodzi sam dźwięk, by opowiedzieć o sobie i świecie. Bo ten świat w nim się właśnie odbija, niczym w kropli wody. Muzyka dla spragnionych.

 

Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Jak komunikować swoje potrzeby

Jak wyrazić swoje potrzeby, aby inni je uwzględniali.

Anna Dąbrowska, Anna Dobrowolska
06.02.2018
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną