Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Film

Niedobrze być białym

Recenzja filmu: „Biały cień”, reż. Noaz Deshe

W głównej roli Hamisi Bazili W głównej roli Hamisi Bazili Stowarzyszenie Nowe Horyzonty / materiały prasowe
Męcząca atmosfera krwawej paranoi, wspomagana irracjonalną obecnością złośliwych demonów piskliwymi głosami komentującymi afrykańskie piekło, wciąga od samego początku.

Statystycznie albinosi rodzą się najczęściej w Tanzanii, gdzie nie mają łatwego życia. Urządza się na nich polowania, a ich ciała są okaleczane, gdyż wielu szamanów wierzy, że np. wycięte serce albo kości pozbawionego pigmentu Afrykańczyka zapewniają magiczną moc. Na czarnym rynku ich szczątki służące potem za amulety osiągają zawrotne sumy. W „Białym cieniu” ten koszmarny proceder jest przedstawiony w szczególnie nieprzyjemny, bezpośredni sposób. Kamera jak w interwencyjnym reportażu ostro wkracza w świat bohatera, który próbuje się zaadaptować do nienormalnych warunków. Ojciec chłopaka, też albinos, został zamordowany. Aby uchronić syna przed prześladowaniami, matka decyduje się wysłać go do miasta, gdzie jego wuj zadłużony u lokalnej mafii i nieustannie szantażowany przez bandytów ledwo daje radę utrzymać rodzinę. Męcząca atmosfera krwawej paranoi, wspomagana irracjonalną obecnością złośliwych demonów piskliwymi głosami komentującymi afrykańskie piekło, wciąga od samego początku. W tym nagradzanym w Wenecji i na Nowych Horyzontach paradokumentalnym horrorze jest również miejsce na poezję. Debiutujący izraelski reżyser Noaz Deshe zadbał w odpowiedni sposób, by filmowa opowieść nie była jednowymiarowa, co chyba najbardziej zaskakuje.

Biały cień, reż. Noaz Deshe, prod. Tanzania, Niemcy, Włochy, 115 min

Polityka 17.2015 (3006) z dnia 21.04.2015; Afisz. Premiery; s. 78
Oryginalny tytuł tekstu: "Niedobrze być białym"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

null
Społeczeństwo

Każde „nie” to głos szatana. Przemoc księży egzorcystów wychodzi na światło dzienne

W czasie śledztwa zamiast skupić się na tym, że odebrano mi wolność i molestowano, zajmowano się udowodnieniem, czy umiem mówić po aramejsku. Gdyby zmienić słowa „oprawca ksiądz” na „oprawca mężczyzna”, optyka na to, co się stało, byłaby zupełnie inna – mówi Irena, egzorcyzmowana wbrew woli przez kilkunastu księży.

Agata Szczerbiak
13.06.2024
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną