Książki

Ucho na Harlem

Recenzja książki: Tomasz Zalewski, „Harlem”

materiały prasowe
Autor dla napisania książki zamieszkał w Harlemie i oddał się – trudnej dla białego – swego rodzaju obserwacji uczestniczącej.

Polskie książki o Ameryce skupiają się na białych. Książka naszego redakcyjnego kolegi Tomasza Zalewskiego, wieloletniego korespondenta PAP i POLITYKI w Waszyngtonie, poświęcona jest wyłącznie jej czarnym mieszkańcom, a nie sposób USA zrozumieć bez przypomnienia gorzkiego paradoksu, że kraj budowany na wierze w równość ludzi tak długo godził się na dyskryminację. Zalewski dla jej napisania zamieszkał w Harlemie i oddał się – trudnej dla białego – swego rodzaju obserwacji uczestniczącej. Otrzymaliśmy więc nie tylko podręcznik historii sławnej dzielnicy, ale ciekawy reportaż pełen ludzi. Jest tam i producent teatralny, i deweloper, i uliczny malarz, i tancerze, i weteran wojen, którzy opowiadają autorowi o Harlemie, tym – jak mówi poeta – „alabastrowym naczyniu, które przechowuje serce czarnej Ameryki”.

Od czasów Baracka Obamy przypominamy sobie o Harlemie także w wymiarze ponowienia duchowej wspólnoty z Afryką. Nie dlatego, że sam młody Obama mieszkał w Harlemie, ale że jego późno poznany kenijski ojciec wprowadził go przez chwilę w świat dźwięków afrykańskiego kontynentu i było to dla przyszłego prezydenta silne przeżycie. To nie przypadek, bo również senegalski poeta i polityk Leopold Senhor, niemający z Ameryką wiele wspólnego, nawoływał cały Nowy Jork, by się odrodzić przez czarną krew, a swój manifest skomponował pod orkiestrę jazzową. Bo Harlem jest też muzyczną stolicą czarnych. A Tomasz Zalewski ma na muzykę ucho. Trzeba się jednak spieszyć z wizytą – ostrzega – bo Harlem „bieleje”. Staje się aż zbyt posh i czarni, a więc biedni, uciekają.

 

Tomasz Zalewski, Harlem, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2014, s. 172

Książka do kupienia w sklepie internetowym Polityki.

Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Syn, który nie rozstał się ze swoją matką – częsta przyczyna małżeńskich kryzysów

Prof. Bogdan de Barbaro o relacjach z teściowymi i teściami, babciami i dziadkami.

Agnieszka Krzemińska
17.04.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną