Muzyka

Wielka autorka

Recenzja płyty: Anna Calvi, „One Breath”

materiały prasowe
Zdolną Angielkę o włoskich korzeniach i niepokojącej urodzie aktorek z filmów Davida Lyncha oklaskiwano już dwa lata temu przy okazji debiutu.

Wśród jej zwolenników był Nick Cave – nic dziwnego, przypominała rockową ekspresją PJ Harvey, jego dawną miłość i osobę bliską, jeśli chodzi o muzyczne rejony. Drugi album zostawia gdzieś na marginesie podobieństwa do Harvey. Anna Calvi zaczyna na „One Breath” z wysokiego emocjonalnie poziomu i utrzymuje to napięcie do końca. Śpiewa przepiękne, romantyczne i zarazem nowoczesne pieśni w stylu Goldfrapp, tyle że na rockowo. Nawiązuje do wokaliz ze ścieżek dźwiękowych Ennia Morricone, a nawet do swojej ulubionej Édith Piaf. A wszystko to uzupełniają dalekie od rockowej siermięgi linie smyczkowe Fiony Brice, która pracę dla Placebo przeplatała ostatnio aranżowaniem smyczków na świetne albumy Johna Granta. Choć przecież partie skrzypiec, podobnie jak gitary, mogłaby zagrać sama Calvi – wszechstronna i niezależna, wielka już dziś autorka w pełnym tego słowa znaczeniu.

 

Anna Calvi, One Breath, Domino

Polityka 41.2013 (2928) z dnia 08.10.2013; Afisz. Premiery; s. 75
Oryginalny tytuł tekstu: "Wielka autorka"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Uroda przynosi w życiu profity. Ale nie jest źródłem szczęścia

Już trzymiesięczne niemowlęta przyglądają się ładnym twarzom istotnie dłużej niż nieładnym. I niezależnie od wieku, płci i rasy pochylającej się nad nimi osoby.

Grzegorz Gustaw
26.11.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną