Muzyka

Bez eksplozji

Recenzja płyty: Beth Hart, „Better Than Home”

materiały prasowe
Wokalistka wydaje się bardziej wyciszona, pogodniejsza, ale też niezmiennie fascynuje swoją sztuką.

Zakrętami życiorysu i zakamarkami osobowości Beth Hart mogłaby obdzielić sporą grupę wielbicieli mocnych wrażeń. Kalifornijska piosenkarka wielokrotnie porównywana była do Janis Joplin, nie tylko z racji życiorysu, ale także chropowatego głosu czy też niezwykłej ekspresji wokalnej. Miłośnicy jej talentu z pewnością oczekiwali, że te same emocje przyniesie najnowszy album artystki, „Better Than Home”. I tu małe zaskoczenie. Pierwszy utwór, „Might As Well Smile”, bez szalejących gitar, rozdzierającego wokalu, ale za to z rasową sekcją dętą, stylowymi chórkami, jakby wydobytymi z soulowych archiwów lat 60. wytwórni Stax. Dalej też nie ma eksplozji, są za to orkiestrowe aranżacje, smyczki, klawisze i niemal popowe klimaty. Dopiero „Trouble” przypomina o blues-rockowych możliwościach Beth Hart. Wokalistka wydaje się jednak bardziej wyciszona, pogodniejsza, ale też niezmiennie fascynuje swoją sztuką.

Beth Hart, Better Than Home, Provogue

Ocena: 4,5/6

Polityka 17.2015 (3006) z dnia 21.04.2015; Afisz. Premiery; s. 81
Oryginalny tytuł tekstu: "Bez eksplozji"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Głód jest najlepszym kucharzem. Kręte drogi restauratorów

Justyna Słupska-Kartaczowska, szefowa kuchni uhonorowana przez kulinarny przewodnik Gault & Millau, o swojej drodze do gotowania i o tym, co czeka restauratorów.

Juliusz Ćwieluch
24.12.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną