Muzyka

Recepta na stres

Recenzja płyty: Bob Dylan, „Fallen Angels”

materiały prasowe
Oferta dla fanów akceptujących bez wahania każde wcielenie mistrza albo dla tych, którzy mają ochotę odpocząć od zgiełku codzienności.

Artysta, mający za sobą taką karierę jak Bob Dylan, może sobie pozwolić praktycznie na wszystko. I Dylan sobie pozwala. Zamiast fascynować kolejne pokolenia słuchaczy swoją poezją, specyficznym widzeniem świata i własnymi, urzekającymi kompozycjami, ten wielki amerykański bard już po raz drugi sięga po piosenki z katalogu klasyki rodzimej muzyki rozrywkowej, głównie znane z wykonań Franka Sinatry. Płyta nosi tytuł „Fallen Angels” i przedstawia dylanowskie wersje 12 utworów. Z Sinatrą i jego umiejętnościami wokalnymi konkurować się nie da, więc Dylan, doskonale o tym wiedząc, proponuje słuchaczowi własną, przygaszoną, intymną i momentami wręcz mruczaną interpretację. Trzeba jasno powiedzieć, że „Fallen Angels” to nie jest propozycja dla miłośników Dylana zawadiackiego, rockowego, niepokojącego. To raczej oferta dla fanów akceptujących bez wahania każde wcielenie mistrza albo dla tych, którzy mają ochotę odpocząć od zgiełku codzienności i dać się ukołysać niespiesznie płynącym melodiom z przeszłości.

Bob Dylan, Fallen Angels, Sony

Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Świat

Groźny spam z Afryki Zachodniej

Uwaga, powracają internetowi oszuści z Afryki Zachodniej. Próbują starych szwindli w nowej technologicznej odsłonie.

Jędrzej Winiecki
14.05.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną