Recenzja płyty: Wojtek Mazolewski, „Chaos pełen idei”

W tym chaosie jest metoda
Płyta wielce intrygująca i wbrew tytułowi tylko pozornie chaotyczna.
materiały prasowe

Pomysł na pozór prosty i ograny: zaprosić rozmaitych artystycznych gości, ponagrywać z nimi parę coverów mniej lub bardziej znanych i umieścić to wszystko na jednej płycie. I tak niby Wojtek Mazolewski, znakomity basista i lider Pink Freud, zrobił. Nie otrzymaliśmy jednak składanki, ale… płytę wielce intrygującą i wbrew tytułowi tylko pozornie chaotyczną. Mamy tu bowiem najróżniejsze wyjściowe kompozycje: od „Vademecum skauta” Lady Pank po „Bombtrack” Rage Against The Machine, całkiem nowe, jak „Organizmy piękne” Justyny Święs, i stare, jak „White Rabbit” Jefferson Airplane. Utwory stanowią jednak rodzaj pretekstu do artystycznej dekonstrukcji („Bombtrack. Twoi idole” z udziałem Vienia) albo początek wariacji wokół wybranego stylu (bluesowy „Angel of the Morning” z Natalią Przybysz). Jest też coś innego, co całą tę rozmaitość spaja dodatkowo – jazzowy temperament Wojtka Mazolewskiego, który daje o sobie znać zarówno w aranżacjach, jak i w wykonaniach. Mozaika to jednak układ, a nie chaos.

Wojtek Mazolewski, Chaos pełen idei, Agora

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną