Paszporty POLITYKI

Rafał Milach

Sztuki wizualne. Nominowany: Rafał Milach

Rafał Milach Rafał Milach Leszek Zych / Polityka
Milach zaskakuje odbiorców częstą zmianą stylistyki swych prac, a środki wyrazu rozszerzył ostatnio o instalacje przestrzenne i dźwiękowe.
materiały prasowe
Polityka

Jego zdjęcia dobrze znają czytelnicy wielu polskich tytułów prasowych. Urodził się w 1978 r. w Gliwicach, ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach, a następnie Instytut Twórczej Fotografii w Opawie (Czechy). Współzałożyciel kolektywu „Sputnik Photos” (2006 r.) skupiającego fotografów z Europy Środkowo-Wschodniej i powołanego do rejestrowania zmian zachodzących w tych krajach po upadku ZSRR oraz bloku państw socjalistycznych. Pracuje najczęściej cyklami, tworząc fotograficzne socjologiczno-psychologiczne eseje. Najbardziej znane to: „Szare” (2002 r.) o śląskich miastach i ich mieszkańcach, „Znikający cyrk” (2008 r.) o emerytowanych artystach cyrkowych (nagrodzony w konkursie World Press Photo), „Czarne morze betonu” (2009 r.) o destrukcyjnych przemianach na Ukrainie. W projekcie „7 Rooms” (2011 r.) artysta przez sześć lat towarzyszył i dokumentował życie siedmiu Rosjan z klasy średniej. Z kolei „Zwycięzcy” (2014 r.) stanowią przenikliwą analizę białoruskiego systemu propagandy, pokazanego przez pryzmat odbywających się tam różnych konkursów. Jednym z ostatnich jest „Prawie każda róża na barierkach przy Sejmie” – symboliczny zapis fotograficzny strajków w obronie praworządności w Polsce. Joanna Ruszczyk w uzasadnieniu nominacji napisała: „Milach próbuje dotknąć tak złożonych, trudnych tematów, jak ideologia, propaganda, system. Odkrywa społeczno-polityczne mechanizmy, często w sposób przewrotny odnosząc się do rzeczywistości, buduje prace wieloznaczne”. Autor ma na swym koncie liczne nagrody polskie i zagraniczne, szereg fotograficznych albumów oraz wystaw. W 2018 r. jako pierwszy Polak w historii dostał nominację na członka legendarnej agencji fotograficznej „Magnum”. Jeśli dobrze pójdzie, to za dwa lata może zostać członkiem stowarzyszonym, a za kolejne dwa – pełnoprawnym. Milach zaskakuje odbiorców częstą zmianą stylistyki swych prac, a środki wyrazu rozszerzył ostatnio o instalacje przestrzenne i dźwiękowe.

***

Oni nominowali:

Jakub Banasiak (magazyn „SZUM”), Rafał Kamecki (Artinfo.pl), Paweł Łubowski („Artluk”), Sonia Milewska (Polski Portal Kultury O.pl), Piotr Policht (Culture.pl), Joanna Ruszczyk („Newsweek”), Karol Sienkiewicz („Gazeta Wyborcza”), Karolina Staszak („Arteon”), Anna Theiss (krytyk niezależny), Iwo Zmyślony (krytyk niezależny).

***

Ponadto zgłoszeni zostali:

Ewa Axelrad, Alex Baczyński-Jenkins, Alicja Bielawska, Dorota Buczkowska, Bolesław Chromry, Tomasz Górnicki, Grzegorz Gwiazda, Jacek Hajnos, Dominika Kowynia, Magdalena Lazar, Iwona Mysera, Paulina Ołowska, Joanna Pawlik, Agnieszka Polska, Katarzyna Przezwańska, Irmina Rusicka, Jana Shostak, Michał Smandek, Mikołaj Sobczak, Jakub Julian Ziółkowski, grupy Artystyczne Potencja i Nomadic State oraz festiwal „Warszawa w Budowie”.

Polityka 49.2018 (3189) z dnia 04.12.2018; Paszporty Polityki; s. 88
Oryginalny tytuł tekstu: "Rafał Milach"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Nauka

Suszarki do rąk są za głośne dla dzieci – alarmuje 13-letnia badaczka

Dzieci to doskonali obserwatorzy, dostrzegający często to, co umyka dorosłym. 13-letnia Nora Louise Keegan zrobiła to niedawno na łamach międzynarodowego czasopisma naukowego, pisząc o hałasie z elektrycznych suszarek do rąk.

Piotr Rzymski
12.10.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną