„Przyglądam się, jak rodzą się nowi bohaterowie i kim są: migranci, hybrydy. Hybrydyczność jest też soczewką, przez którą można patrzeć na społeczeństwo” – opisywał przed rokiem w „Polityce” swoją strategię twórczą, przedstawiając się jako „hybrydowy Polak”.
Urodził się w 1995 r. w białoruskim Nowogródku, jest dramatopisarzem, dramaturgiem i reżyserem o polskich korzeniach. Gdy w ramach represji za udział w antyreżimowej demonstracji nie dostał się na studia w Mińsku, wyjechał do Moskwy, gdzie skończył Akademię Sztuk Teatralnych GITIS. Jako reżyser zadebiutował własną adaptacją „Łaskawych” Jonathana Littella w Teatrze na Małej Bronnej. Drugiego spektaklu – „Wiśniowego sadu” Czechowa z transseksualną aktorką w roli Raniewskiej – nie dokończył, próby przerwała rozkręcona przez nacjonalistów nagonka.
Po pełnoskalowej napaści Rosji na Ukrainę po raz drugi spakował plecak i udał się na emigrację. W Teatrze Polskim w Bydgoszczy wystawił w 2022 r. własny tekst „F***ing in Brussels”, o odrzuconym przez Unię Europejską i obmyślającym perwersyjną zemstę migrancie ze Wschodu. Jego dramaty „Dark Room” i „Say Hi to Abdo” zwyciężały w międzynarodowym konkursie Aurora – Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy.
Ten drugi, wystawiony pt. „2049: Witaj, Abdo” w warszawskim Teatrze Studio przez Piotra Pacześniaka, to inspirowana „Uległością” Houellebecqa prowokacyjna satyra z elementami dokumentalnymi, w której upadłą Unię Europejską zastąpiła Unia Euro-Islamska, powołany przez rządzącą europejskimi kalifatami partię Fem-Dżihad Instytut Ludobójstwa Narodów Arabskich sądzi odpowiedzialnych za kryzys humanitarny na granicy polsko-białoruskiej.
Połączeniem political fiction i gorzkiej satyry jest też „Pigmalion”, inspirowany komedią Shawa oraz wzbierającymi nastrojami antyimigranckimi, zrealizowany w poznańskim Teatrze Polskim: w Polsce trwają łapanki i wywózki migrantów, żeby przetrwać, bohaterka musi się pozbyć wschodniego akcentu. Najnowszy spektakl z jego dramaturgią, „Un-packing” (reż. Katarzyna Kalwat, Teatr Dramatyczny w Warszawie i Wrocławski Teatr Współczesny), jest oparty m.in. na reportażowej książce „Kamienie musiały polecieć: wymazywana przeszłość Podlasia” Anety Prymaki-Oniszk.
Partnerem kategorii SCENA jest Miasto Białystok (www.bialystok.pl)
Ponadto zgłoszeni zostali:
Kamil Białaszek (reżyser, dramaturg), Michał Buszewicz (dramatopisarz, reżyser), Anna Ilczuk (aktorka), Fabien Lédé (artysta wizualny i scenograf), Pamela Leończyk (reżyserka), Marianna Linde (aktorka), Anna Obszańska (reżyserka, choreografka), Jędrzej Piaskowski i Hubert Sulima (duet reżysersko-dramaturgiczny), Paweł Sakowicz (tancerz i choreograf), Agata Siniarska (choreografka, performerka, dramaturżka), Magda Szpecht (reżyserka), Marta Szypulska (kostiumografka), Łukasz Twarkowski (reżyser), Dominik Więcek (choreograf, tancerz, performer), Marta Ziółek (choreografka, performerka)
Gala wręczenia Paszportów POLITYKI: 11 stycznia 2026 r. (transmisja na TVP2 oraz na profilach „Polityki” w mediach społecznościowych)
Pozostałe nominacje i lista zgłaszających: polityka.pl/paszporty
Materiały dla mediów: paszportypolityki.pl