Wystawy

Rury i glisty

Recenzja wystawy: „Pośród – Konrad Jarodzki”

Konrad Jarodzki, „Cięcie” z cyklu „World Trade Center”, 2012 r. Konrad Jarodzki, „Cięcie” z cyklu „World Trade Center”, 2012 r. Lindy Parys / materiały prasowe
To malarstwo zmusza widza, by się opowiedział; zaakceptował, odrzucił, uciekł lub się zagłębił.

Tytuł tej recenzji brzmi może zniechęcająco, ale proszę się nie zrażać, bo wystawa naprawdę warta jest uwagi. I to z co najmniej trzech powodów. Po pierwsze, poprzednia indywidualna prezentacja dorobku artysty odbyła się w 1973 r., co oznacza, że mamy do czynienia z dość ekskluzywną okazją obcowania z dużym, przekrojowym przeglądem jego dorobku. Dodać należy, dorobku – i to jest powód drugi – jednego z matuzalemów polskiego malarstwa. Przypomnę, że Jarodzki skończył 92 lata i należy do zacnego grona wielkich klasyków, którzy kpią z metryki, jak Zbigniew Makowski (90 lat), Stefan Gierowski (94 lata) czy Stanisław Fijałkowski (96). I wreszcie po trzecie, na przykładzie prezentowanych w stolicy prac możemy docenić coś, co kiedyś było w malarstwie normą, a dziś bywa wyjątkiem: oryginalność. Jarodzki wypracował sobie niepowtarzalny i łatwo rozpoznawalny malarski świat złożony z charakterystycznych biomorficznych form, które wiją się, plączą, spiętrzają, sprawnie balansując między czystą abstrakcją, metaforą, odwołaniami do natury, a nawet z cywilizacyjnym uniwersum (wyśmienite prace z cyklu w hołdzie ofiarom World Trade Center). Jednym kojarzą się z wężami lub glistami, innym z rurami, rozpaloną magmą, korzeniami, a nawet „trzewiami kosmicznego Lewiatana”. Raz urzekają, kiedy indziej budzą niepokój, ale nie pozostawiają obojętnym. To malarstwo zmusza widza, by się opowiedział; zaakceptował, odrzucił, uciekł lub się zagłębił.

Pośród – Konrad Jarodzki, Centrum Olimpijskie, Warszawa, do 29 sierpnia

Polityka 29.2019 (3219) z dnia 16.07.2019; Afisz. Premiery; s. 78
Oryginalny tytuł tekstu: "Rury i glisty"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Uroda przynosi w życiu profity. Ale nie jest źródłem szczęścia

Już trzymiesięczne niemowlęta przyglądają się ładnym twarzom istotnie dłużej niż nieładnym. I niezależnie od wieku, płci i rasy pochylającej się nad nimi osoby.

Grzegorz Gustaw
26.11.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną