Świat

Niemcy pod ścianą

Trybunał wypowie się ws. ESM

ESM – te trzy litery miały ocalić strefę euro. Europejski Mechanizm Stabilizacyjny, stały fundusz ratunkowy wart 500 mld euro, miał odstraszyć spekulantów od gry pod rozpad unii walutowej, a w razie kłopotów wypłacać pożyczki potrzebującym krajom.

Jako pierwszej Hiszpanii, która czeka na obiecane 100 mld euro dla jej słabnących banków. Ale z ESM pieniędzy nie dostanie, bo uruchomienie funduszu stoi pod znakiem zapytania – niemiecki trybunał konstytucyjny postanowił gruntownie zbadać, czy ustawa o przystąpieniu do ESM jest zgodna z niemiecką konstytucją. A to może potrwać nawet trzy miesiące i nie ma wcale pewności, że wyrok będzie pozytywny.

Hiszpania dostanie pieniądze z tymczasowego funduszu EFSF, ale kłopoty z ESM pokazują, że polityka antykryzysowa doszła do ściany. W Niemczech tą ścianą jest konstytucja, która nie pozwala delegować suwerenności bez wyraźnej zgody obywateli – w tym wypadku suwerenności budżetowej, nowy fundusz oznacza bowiem dla Niemiec nieograniczone zobowiązanie do łożenia na inne kraje, a zgoda Bundestagu nie będzie zawsze wymagalna. Tak przynajmniej argumentują strony, które złożyły skargi na ESM. Trybunał, który badał już wcześniejsze pakiety ratunkowe, ale nie blokował ich wejścia w życie, tym razem zatrzymał ratyfikację. Przeciwnicy ESM są zachwyceni.

Trybunał to ostatnia nadzieja Niemców, którzy boją się o swoje pieniądze. A tych jest coraz więcej – już nie tylko dyżurni eurosceptycy, ale profesorowie ekonomii i zwykli podatnicy burzą się przeciwko rosnącym nakładom na ratowanie strefy euro. Wprawdzie rząd wyłożył dotychczas tylko 15 mld euro żywej gotówki, a ESM będzie kosztować na razie 22 mld, ale łączne gwarancje, jakie dała Republika Federalna, sięgną już 495 mld euro, czyli prawie dwukrotności jej rocznego budżetu. Co, jeśli te pieniądze trzeba będzie kiedyś rzeczywiście wyłożyć? Niepokój Niemców jest tym większy, że ekonomiści już teraz wzywają do podwojenia zasobów ESM, a z umowy ws. funduszu trudno będzie się wycofać.

Sędziowie najpewniej ją zaakceptują, ale to ostatni wielbłąd, jaki przejdzie przez ucho igielne niemieckiej konstytucji. Kolejne pomysły na ratowanie strefy euro, np. euroobligacje, będą już wymagać referendum. Politycy w Berlinie mówią o nim coraz głośniej, ale po cichu dodają, że ich wyborcy nigdy nie zgodzą się na spłacanie długów Greków czy Hiszpanów. Dziś to łatwa wymówka, by nie stawiać Niemcom podobnych oczekiwań, ale kryzys prędzej czy później przymusi ich do referendum. A wówczas ci sami politycy będą musieli przekonać swoich wyborców, że przyszłość całej Europy jest warta więcej niż ich własny dobrobyt. Co wybraliby Państwo na miejscu Niemców?

Polityka 29.2012 (2867) z dnia 18.07.2012; Komentarze; s. 7
Oryginalny tytuł tekstu: "Niemcy pod ścianą"
Więcej na ten temat

Warte przeczytania

Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Kultura

Niezwykły film o Tonym Haliku

Nowy film przypomina postać Tony’ego Halika – polskiego podróżnika, honorowego „białego Indianina”, nieustraszonego reportera, który realizm magiczny uprawiał w życiu i pracy.

Aneta Kyzioł
18.09.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną