Świat

Papuas i plemię Galów

Opierzony człowiek

materiały prasowe
Wódz Mundiya z Papui-Nowej Gwinei od dziesięciu lat regularnie odwiedza Francję. Nie opuszcza jej z pustymi rękami – ostatnio wywiózł trzy tancerki z kabaretu Lido.

Wiele jest rzeczy, które Mundiya Kepanga mógłby eksportować. Poczynając od sposobu rozwiązywania konfliktów zbiorowych w kraju ludu Huli. Gdy odbiera telefon z Paryża, 50-letni Papuas musi wyjść z „centrum negocjacji” ze swoją starą nokią przy uchu. Ale jest szczęśliwy. – Wszystkie świnie zostały przekazane – informuje z nieskrywanym zadowoleniem. Konflikt ciągnął się miesiącami – w użyciu były łuk i strzały, topór i maczety. W jego rodzinnych okolicach ludzie toczą ze sobą wiele sporów.

Rozwiązuje się je poprzez wymianę świń, w trakcie „obrzędu zadośćuczynienia”. W przypadku plemienia Huli, w którym Mundiya Kepanga jest jednym z niezliczonych wodzów, jeden zmarły jest wart pięćdziesiąt zwierząt. Czyli pięć razy więcej niż żona? – Ma pani wiele trafnych uwag na języku – odpowiada mój niczym niezrażony rozmówca.

Mundiya ma kpiarskie usposobienie i bardzo brytyjskie poczucie humoru. Nie umie czytać ani pisać. Żywi się batatami, które sadzi przy chacie. Zmienia się w wojownika, gdy trzeba odeprzeć atak wrogich plemion. I jest najlepiej znającym Francję papuaskim rolnikiem.

Adopcja Francuza

Mundiya Kepanga nie uważa się za kogoś takiego jak Raoni, mądry i szanowany wódz z Amazonii, który objeżdża świat, prowadząc kampanię na rzecz zachowania rdzennych kultur. Papuas chce popróbować i posmakować wszystkiego we współczesnym świecie. Jest przede wszystkim turystą.

 

Pełna wersja artykułu dostępna w 3 numerze "Forum".

Reklama

Czytaj także

Pomocnik Historyczny

Dinary, solidy i euro

Euro nie jest pierwszym wspólnym pieniądzem w Europie. Jaka lekcja płynie z historii jego protoplastów?

Krzysztof Iszkowski
14.03.2017
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną