Ludzki mózg – zawsze gotowy do zmiany
Zostało w głowie
Ludzki mózg: co w nim najstarsze, co przybyło w trakcie ewolucji, co jeszcze się zmieni.
Getty Images

Odpowiada za emocje i zachowania człowieka. Sprawia mu niespodzianki i zastawia pułapki. Powoduje, że jest w nas i doktor Jekyll, i pan Hyde. Powiada się, że drzemią w nim wciąż stare struktury odziedziczone po praprzodkach sprzed milionów lat. Jak ludzki mózg w tym czasie się zmieniał? I jaka przyszłość go czeka?

Stare i nowe

Profesor Jerzy Vetulani, psychofarmakolog, neurobiolog, biochemik, w swojej książce „Mózg: fascynacje, problemy, tajemnice” pisze, że ewolucja mózgu kręgowców, od rekina do człowieka, trwała ok. 400 mln lat. Ok. 3 mln lat temu z grupy małp naczelnych zaczęli ewoluować nasi przodkowie. Objętość mózgu była już wtedy czterokrotnie większa, pojawiły się w nim nowe szlaki nerwowe, nieznane u innych ssaków. Najważniejszą częścią kory mózgowej stała się kora przedczołowa, uważana za centrum wykonawcze.

Najstarszą, ewolucyjnie najprymitywniejszą częścią przodomózgowia jest archipalium, czyli tzw. dział obsługi. Obejmuje on formacje wzgórza i zwoje podstawy. Określany jako „mózg przeżycia” jest odpowiedzialny za agresję, termoregulację, reprodukcję i motorykę. Młodsza ewolucyjnie część mózgu to paleopalium. Zawiera struktury podkorowe: hipokamp, jądra migdałowate i podwzgórze. Tu znajdują się ośrodki emocji, przyjemności, nastrojów i motywacji.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj