Pomocnik Historyczny

Religia cesarzy

Jak chrześcijaństwo stało się religią Rzymu

Prześladowanie chrześcijan na obrazie „Pochodnie Nerona”(„Świeczniki chrześcijaństwa”) Henryka Semiradzkiego z XIX w. Prześladowanie chrześcijan na obrazie „Pochodnie Nerona”(„Świeczniki chrześcijaństwa”) Henryka Semiradzkiego z XIX w. BEW
W podręcznikowym przekazie nadanie chrześcijaństwu statusu religii państwowej łączy się z osobą cesarza Konstantyna Wielkiego. Było to jednak zjawisko rozłożone w czasie, a definicja państwowości religii była daleko inna od dzisiejszych znaczeń.
Konstantyn triumfuje przy moście mulwijskim; obraz Rafaela z 1613 r.Godong/UIG/Getty Images Konstantyn triumfuje przy moście mulwijskim; obraz Rafaela z 1613 r.

Rodzina. Ten, którego imieniem otwieramy nową epokę w dziejach chrześcijaństwa, Flawiusz Waleriusz Constantinus (Konstantyn), przyszedł na świat w 272/273 r. jako syn wysokiego oficera Flawiusza Waleriusza Constantiusa (Konstancjusza) i Heleny, kobiety niskiego pochodzenia, być może jego konkubiny, a nie małżonki. W 293 r. ojciec Konstantyna został mianowany jednym z czterech władców rządzących imperium. Helena znikła z jego otoczenia, Konstancjusz zawarł małżeństwo z Teodorą, córką lub pasierbicą swego cesarskiego kolegi Maksymiana.

Pomocnik Historyczny „Ziemskie dzieje Kościoła” (100101) z dnia 17.11.2015; Temat z okładki; s. 31
Oryginalny tytuł tekstu: "Religia cesarzy"
Reklama