Pomocnik Historyczny

„Uczynisz dla mnie monumenty”

Pomniki kraju faraonów

Monumentalne posągi faraona Amenhotepa III (nazywane kolosami Memnona), pozostałość świątyni milionów lat, która w swoich czasach była największą w Tebach Zachodnich, akwarela Davida Robertsa, XIX w. Monumentalne posągi faraona Amenhotepa III (nazywane kolosami Memnona), pozostałość świątyni milionów lat, która w swoich czasach była największą w Tebach Zachodnich, akwarela Davida Robertsa, XIX w. BEW
Architektura jako narzędzie polityki religijnej faraona.
Pokryte reliefami kolumny w świątyni milionów lat Ramzesa III w Medinet Habu.BEW Pokryte reliefami kolumny w świątyni milionów lat Ramzesa III w Medinet Habu.

Podstawy polityki religijnej władców. Działalność budowlana faraonów stanowiła wyraz odpowiedzialności za losy świata, wypełniania zobowiązań wobec żywych i umarłych, a przede wszystkim wobec bóstw. Dzięki stawianiu kolejnych świątyń władcy Egiptu podtrzymywali maat, porządek wszechrzeczy, zachowywali równowagę świata. Królowie byli namaszczeni do rządzenia, a przejawem tego był m.in. ich respekt dla zasad budowy i wyposażenia świątyń. W świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari zachowały się słowa, jakie miał wygłosić do niej bóg Amon: „Kiedy jeszcze byłaś jako ta, która jest w swoim gnieździe (w wieku młodzieńczym), wiedziałem, że uczynisz dla mnie monumenty i wypełnisz dla mnie moją świątynię wszystkim tym, co jest dobre z Obu Krajów”.

Reklama
Reklama