Kraj

Stanisław Piotrowicz – poseł, który stał się twarzą walki PiS z Trybunałem Konstytucyjnym

Stanisław Piotrowicz Stanisław Piotrowicz Krystian Maj / Forum
W PRL oskarżał opozycjonistę, a potem umorzył sprawę księdza pedofila z Tylawy. Kim jest Stanisław Piotrowicz, szef sejmowej komisji sprawiedliwości?

Wyborcy do reformowania kraju dali legitymację Prawu i Sprawiedliwości. Przywrócimy ład konstytucyjny. Ufamy, że stanie się tak, choć obecny pan prezes Trybunału dokonuje w mediach bezprecedensowej w demokratycznym państwie prawa przedprocesowej krytyki działań legislacyjnych Sejmu, sugerując wręcz wyrok, a dwaj byli prezesi Trybunału Konstytucyjnego ośmielają się poniżać demokratycznie wybrany Sejm, porównując działanie Parlamentu do zamachu stanu, a państwo polskie do dyktatu – mówił podczas wieczornej czwartkowej debaty poseł Stanisław Piotrowicz, szef sejmowej komisji sprawiedliwości i praw człowieka.

To właśnie on złożył w Sejmie pięć projektów uchwał o unieważnieniu wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego, tłumacząc, że „ten Sejm musi naprawić swoje błędy”.

Prokurator Piotrowicz

Piotrowicz studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach pracował jako prokurator, najpierw w Dębicy, a potem w Krośnie. W 1978 r. wstąpił do PZPR. Po latach przyznawał: „są momenty, których się wstydzę. Wstydzę się, że należałem do PZPR i nie zachowałem się w tamtym czasie heroicznie. Nieprawdą jednak jest stwierdzenie, że udzielałem się w partii” przyznał w wywiadzie dla „Gazety Polskiej Codziennie”.

Tłumaczył się, że w 1978 r. po skończeniu aplikacji prokuratorskiej zapisanie się do partii wymógł na nim prokurator wojewódzki z Tarnowa, Stanisław Bieszkiewicz („przeczołgał mnie za to, że jeszcze nie należę do partii”).

Sprawa opozycjonisty z 1982 r.

Przed pracą w Krośnie zajmował się pospolitymi przestępstwami, a w Krośnie już najpoważniejszymi przestępstwami gospodarczymi i przestępstwami popełnianymi przez milicjantów. Potem trafił do Sanoka, a następnie delegowano go do Jasła, gdzie zajmował się różnymi sprawami pospolitymi. Wśród nich znalazła się sprawa Antoniego Pikula. 

Piotrowicz był autorem aktu oskarżenia przeciwko Pikulowi, działaczowi opozycji, który w 1982 r. został zatrzymany za kolportowanie ulotek i nielegalnych czasopism. Po upublicznieniu tej sprawy w 2013 r. Stanisław Piotrowicz stwierdził, że dążył do umorzenia tego postępowania. W czasie procesu poznał też Stanisława Zająca – późniejszego senatora PiS – który zginął w katastrofie smoleńskiej, a w czasie procesu pełnił funkcję obrońcy Antoniego Pikula.

Ostatecznie okazało się, że nie ma podstaw do sformułowania oskarżenia i postępowanie umorzono z braku dowodów. Piotrowicz dwa lata temu deklarował, że jego udział w sprawie „zakończył się na zaznajomieniu podejrzanego z aktami sprawy”. – Nie ma mojego podpisu na akcie oskarżenia, jest jedynie przepisane przez maszynistkę moje nazwisko. Na tym dokumencie nie ma żadnej mojej parafki – mówił.

Ale po zakończeniu tej sprawy w 1983 r. Piotrowicz nie spotkał się z żadnymi represjami. Wręcz odwrotnie, odznaczono go Brązowym Krzyżem Zasługi. Dziewięć lat później, decyzją ministra sprawiedliwości, stanął na czele prokuratury w Krośnie i pełnił tę funkcję aż do 2005 r. 

Sprawa księdza z Tylawy oskarżonego o pedofilię

W 2001 r. zaczęło być o nim głośno, kiedy ogłosił na konferencji prasowej powody umorzenia śledztwa w sprawie molestowania małoletnich przez proboszcza parafii w Tylawie Michała M.

Piotrowicz mówił wówczas, że większość świadków uważała za naturalne, że ksiądz bierze dzieci na kolana, przytula je, całuje, dotyka. „Nikogo to w tym środowisku nie raziło i sam ksiądz potwierdza te fakty. Zaprzecza jednak, by miały one podtekst seksualny” – mówił.

Decyzja ta została uchylona przez prokuratora z Prokuratury Okręgowej w Krośnie, a w 2004 r. duchowny został prawomocnie skazany na dwa lata więzienia w zawieszeniu na pięć lat i ośmioletni zakaz wykonywania zawodu nauczyciela.

Po latach Piotrowicz bronił się, że nigdy nie prowadził postępowania w sprawie proboszcza z Tylawy oskarżonego o molestowanie dzieci. Nie prowadził go – wyjaśniał – jedynie służbowo za nie odpowiadał.

Z prokuratury do parlamentu

Do polityki wszedł w 2005 r. jako senator (w wyższej izbie pracował też przez kolejną kadencję do 2011 r.).

Od czerwca do listopada 2007 r. był wiceministrem, obejmując funkcję Sekretarza Stanu w KPRM koordynującego pracę Służb Specjalnych. W kadencji 2007–2011 kierował komisją sprawiedliwości w Senacie. Od 2011 r. zasiada w Sejmie. Był wiceprzewodniczącym Zespołu ds. Zbadania Przyczyny Katastrofy Smoleńskiej TU-154 M z 10 kwietnia 2010 r.

19 listopada został jednogłośnie wybrany na przewodniczącego sejmowej komisji sprawiedliwości i praw człowieka.

Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Społeczeństwo

Problemy psychiczne dzieci i rodzicielskie zaniedbania

Dr hab. Małgorzata Święcicka: O problemach psychicznych dzieci i rozmaitych „psychologicznych modach”, rodzicielskich zaniedbaniach i lękach na wyrost.

Joanna Cieśla
16.08.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną