Hopper - malarz ciszy. Galeria

Edward Hopper nie zrobił przez całe życie nic, by wzbudzić zainteresowanie swoją osobą; gdyby żył w dzisiejszych czasach, tabloidy omijałyby go szerokim łukiem.

materiały prasowe Oto Edward Hopper. Na zdjęciach bardziej wygląda na dyrektora niewielkiego, prowincjonalnego banku aniżeli na artystę.

materiały prasowe Ale zacznijmy od początku. Na tym autoportrecie z 1906 r. widzimy młodzieńca dobiegającego ćwierćwiecza.

materiały prasowe Jak tworzył? Najpierw powstawał szkic. Tutaj, w "Studium porannego słońca" z 1952 r. widać komentarze odnośnie padającego na postać światła i jego niuansów.

materiały prasowe A tu kolejny - "Szkic do Tancerki" z 1941 r. Tyle że w tym przypadku na szkicu nie poprzestał.

materiały prasowe Ze szkicu powstało coś takiego.

materiały prasowe I nie dziwota, skoro już dużo wcześniej, bo w 1909 r. namalował nieubraną panią na "Kursie letnim"

materiały prasowe Ale - bądźmy humanitarni i ubierzmy niewiastę. Być może na pomoc przyjdzie jej "Dziewczyna przy maszynie do szycia"

materiały prasowe O, i tu kobieta! A w tle - tytułowe "Kino w Nowym Jorku"

materiały prasowe W Nowym Jorku są nie tylko kina, ale i restauracje ("Restauracja w Nowym Jorku")

materiały prasowe Pora więc przejść do konsumpcji. W pięknych okolicznościach "Błękitnego wieczoru" z 1914 r.

materiały prasowe Tu konsumpcja procentów w wykonaniu "Ciem barowych"

materiały prasowe A potem - jazda, ale nie bez trzymanki, jak w "Wyścigu".

materiały prasowe Po męskich rozrywkach - pora na odpoczynek. I np. wycieczkę po "Drodze w Maine"

materiały prasowe Tudzież popodziwiać można inne małomiasteczkowe krajobrazy ("Gloucester Harbour" z 1912 r.)

materiały prasowe Na zakończenie - kojący róż (kolor łososiowy, dla czepialskich) ze "Stacji"

materiały prasowe A teraz Edward Hopper mówi pa, pa. Ci, których zainteresowała jego twórczość mogą się udać w dwa miejsca. Wystawa jego prac w Fondazione Roma Museo - do 13 czerwca 2010 r. Potem przeniesie się do Fondation de l’Hermitage w Lozannie.