Inteligencja, wynik współdziałania genów i środowiska
Nogi nas poniosły
Ludzka inteligencja: skąd się wziął ten fenomen i na ile jest dziedziczny.
Wiele inteligentnych zachowań odziedziczyliśmy po przodkach żyjących setki tys. lat temu.
www.blueswami.com

Wiele inteligentnych zachowań odziedziczyliśmy po przodkach żyjących setki tys. lat temu.

Umiejętność rozumienia złożonych kwestii, rozwiązywania problemów, rozumowania, planowania, myślenia abstrakcyjnego. Zdolność uczenia się na podstawie własnych doświadczeń i przystosowania do otaczającego środowiska. Rozeznanie we własnych procesach poznawczych i umiejętność ich kontrolowania. Choć wśród psychologów trwają spory, czym właściwie inteligencja jest, większość z nich – jak wynika z analizy porównawczej przeprowadzonej przez Lindę Gottfredson z Uniwersytetu Delaware – zgadza się co do tego, iż ujawnia się ona w różnych sytuacjach i obejmuje wymienione walory ludzkiego mózgu. Ludzie silnie identyfikują się z posiadaną przez siebie inteligencją. Ma to odzwierciedlenie w naszej gatunkowej nazwie: homo sapiensczłowiek rozumny.

Scheda po praprzodkach

Inteligencję można postrzegać z dwóch perspektyw. Po pierwsze, jako naturalną, charakterystyczną dla naszego gatunku zdolność do wykonywania wyższych czynności umysłowych. Po drugie, z perspektywy indywidualnej, jako względnie trwałą właściwość psychiczną przejawiającą się w różnym stopniu u różnych ludzi. Pierwsza jest raczej domeną antropologów i paleoantropologów, druga – psychologów i genetyków behawioralnych. Obie odwołują się do inteligencji rozumianej jako ogólna zdolność poznawcza predysponująca do zmagania się z nowymi sytuacjami.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj