System polityczny w carskiej Rosji

Od caratu białego do czerwonego
Skuteczne reformy ograniczające autokratyczną władzę, podjęte w XIX w., mogły otworzyć Rosji inną drogę rozwoju. Tak się wszakże nie stało. Dlaczego?
Mikołaj I dekoruje orderem św. Andrzeja księcia Michała Speranskiego – polityka, prawnika i reformatora, obraz olejny Aleksieja Kiwszenki z 1880 r.
Getty Images

Mikołaj I dekoruje orderem św. Andrzeja księcia Michała Speranskiego – polityka, prawnika i reformatora, obraz olejny Aleksieja Kiwszenki z 1880 r.

Na rozdrożu dziejów. Autor „Listu filozoficznego” Piotr Czaadajew wypowiedział opinię, że Rosja ma w historii powszechnej do odegrania lekcję pokazową dla ludzkości. Innymi słowy: jej losy przyniosą jakieś szczególne w swym rodzaju doświadczenie. W pewnej mierze takim teatrem dziejowym stał się wiek XIX, który dla Rosji trwał od 1801 r. do 1917 r., czyli od wstąpienia na tron Aleksandra I do upadku monarchii i zwycięstwa bolszewików.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj