Wchodzimy w decydujący moment kampanii
Kampania prezydencka: polaryzacja plus niszowość
Bronisław Komorowski się odradza, Andrzej Duda robi swoje, PSL i SLD nikną, a kandydaci niszowi rosną – to krajobraz na trzy tygodnie przed końcem kampanii.
Facebook/Polityka

Fala kwietniowych sondaży pozwala sformułować trzy główne wnioski przed ostatnią prostą walki o Pałac Prezydencki.

Po pierwsze, polaryzacja PO-PiS ma się dobrze. Żaden z mniejszych kandydatów nie ma szans włączyć się do walki Bronisława Komorowskiego z Andrzejem Dudą; kandydaci PO i PiS zagospodarowali trzy czwarte wyborców i nic nie wskazuje, by miało się to zmienić. Obaj mają poparcie własnego zaplecza i obaj zdobyli przyczółki w elektoratach innych partii. Dysproporcja sił polityczno-organizacyjno-finansowych okazała się, co nie jest wielką niespodzianką, nie do przeskoczenia. Warto jednak odnotować, że ostatnie dni zmieniły układ sił w czołówce wyścigu – Duda przestał gonić Komorowskiego.

Z rozmów ze sztabowcami wynika, że prezydent ma mniej więcej trzy razy więcej pieniędzy na końcówkę kampanii i jak na razie umiejętnie z tej przewagi korzysta. Kampania Komorowskiego, mimo bałaganu na zapleczu, sporów na linii PO-Pałac i napięć w samej Platformie, jest na tyle sprawna, że przewaga Komorowskiego pozostaje kilkunastopunktowa. Przy okazji warto zauważyć, że Komorowski rozpostarł parasol ochronny nad Ewą Kopacz i PO – wszystkie ataki skierowane są na niego, dzięki czemu chwilowo w górę poszły notowania Platformy i rządu.

Duda z kolei wciąż nie przebił szklanego sufitu nad PiS; powściągliwość – stosunkowa – w retoryce, choćby smoleńskiej, nie przyciągnęła wielu wyborców z innych niż PiS parafii.

Po drugie, partie „sejmowe” przegrywają z kretesem tę kampanię. SLD i PSL nawet już nie udają, że pomagają swoim kandydatom. Magdalena Ogórek jest wolnym elektronem; jej postulaty mają się nijak do programu SLD, a i Leszek Miller oszczędnie wspiera wymyśloną przez siebie kandydatkę.

PSL o swoim kandydacie całkiem zapomniał, Adam Jarubas pewnie zmierza po tradycyjny wynik PSL w kampanii prezydenckiej, czyli 1,8 proc. głosów. Dogorywa też Janusz Palikot, publicznie wspierany przez ok. dwie osoby – szefa sztabu i Barbarę Nowacką.

Na tym tle świetnie spisują się dwaj kandydaci niszowi. Janusz Korwin-Mikke i Paweł Kukiz walczą dziś o trzecie miejsce w wyborach. Korzystają z innych dróg dotarcia do wyborców niż reprezentanci głównych sił i są w tej niszy bardzo popularni. Rywalizują w istocie o to, na czyich warunkach odbędą się przed wakacjami rozmowy o wspólnej liście do Sejmu.

Opisany wyżej układ sił nie zmieni się znacząco aż do 10 maja, choć końcówka kampanii – choćby przez układ świąt narodowych i rocznicę zakończenia II wojny – sprzyja Komorowskiemu. Na finiszu kilkaset tysięcy głosów może przesądzić o tym, czy wybory skończą się już po pierwszej rundzie.

Czytaj także

Ważne w kraju

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj