Dorota Wellman, dziennikarka, współpracowała z Jackiem Mojkowskim przy programie „Raport”:
Nasze spotkanie na planie programu było spotkaniem dwóch światów: Jacek, przedstawiciel świetnej gazety, opiniotwórczej, i ja, człowiek z telewizji. Dwa różne światy, które wspólnie miały robić program (który często opierał się na materiałach publikowanych w POLITYCE). Jacek przyszedł z głową pełną pomysłów. Był osobą niezwykle konkretną – uwielbiam takich ludzi.
Byliśmy dla siebie zupełnie obcymi ludźmi, ale Jacek miał świetny sposób przyswajania sobie drugiego człowieka. Nie odstraszał go, zachęcał. Znakomicie nam się prowadziło program, nie przeszkadzaliśmy sobie, ale wzajemnie się uzupełnialiśmy.
Był otwarty na propozycje, pracowity, zawsze przygotowany, zawsze odbierał telefony, co też jest istotne w naszej pracy, bo czasami decyzje trzeba podejmować szybko.
Uwielbiałam Go za to, że zawsze przynosił ze sobą ogromną wiedzę. To był facet, który miał w głowie pełno informacji. Dlatego również teraz często zapraszałam Jacka po to, żeby przyszedł nam opowiedzieć o świecie. Bo uważam, że nikt o nim tak nie opowiadał jak On. Tak żeby normalny widz, człowiek, słuchacz ten świat mógł zrozumieć. On był po tym świecie naszym przewodnikiem.
Podczas naszego ostatniego spotkania Jacek był naszym gościem w Dzień Dobry TVN, opowiadał o Afryce i Państwie Islamskim. Z takim samym przygotowaniem, z tą samą werwą jak zwykle i tolerancją dla naszych pytań, które zmierzały do tego, żeby jak najlepiej wyjaśnić bieżącą sytuację, z szacunkiem dla widzów.
Zapamiętam go, jak siedzi w naszej poczekalni, zanurzony w lekturze.