Archiwum Polityki

Zawsze Różewicz

Tadeusz Różewicz przekazał następcom niepewność jako podstawową figurę poetyckiego wyrazu u schyłku trudnego XX wieku. To ciągle jest prawdziwe i żywe.

Najpierw jest bezradność wobec tych wielkoludów naszej poezji, są nie do naruszenia. Ktoś może pleść, wysyłać w ich stronę kąśliwe uwagi, zbywać ich milczeniem w swoim małym młodoliterackim światku, a oni mimo to trwają nienaruszeni i nieporuszeni niczym te dęby w lesie współczesnej poezji. Niesamowicie wyrośli ponad wszystkich postępujących ich śladem, poczęli się z Historii, z dziejowych kataklizmów, z wojen, zawieruch ideowych i społecznych, na tym wykwitli, tym karmi się siła ich wierszy.

Polityka 41.1999 (2214) z dnia 09.10.1999; Kultura; s. 47