Archiwum Polityki

Strach tu żyć

Od początku lat 90. w badaniach opinii przeważa pogląd, że Polska nie jest krajem bezpiecznym. Według CBOS liczba osób odczuwających zagrożenie wahała się w kolejnych latach od dwóch trzecich do trzech czwartych ankietowanych. Wahania te były niezależne od faktycznego wzrostu przestępczości. W 2001 r. zanotowano maksymalne, jak dotąd, natężenie przekonań, że Polska nie jest krajem bezpiecznym – wyrażało je aż cztery piąte ogółu. W ostatnich dwóch latach daje się zauważyć pewne osłabienie czarnego stereotypu, jednak nadal w mniejszości są respondenci uważający, że w Polsce można czuć się bezpiecznie (33 proc.).

Opinie powyższe mają właśnie charakter stereotypu, ukształtowane są raczej na podstawie przekazów medialnych dotyczących wielkiej mafijnej przestępczości niż na codziennych doświadczeniach. Świadczą o tym diametralnie przeciwne opinie o stanie bezpieczeństwa w bezpośrednim sąsiedztwie ankietowanych. Przez całą ubiegłą dekadę zdecydowana większość Polaków deklarowała, że w swoim miejscu zamieszkania czuje się bezpiecznie. Odsetek ten, wprawdzie nieznacznie, ale wzrasta już trzeci rok z rzędu. Obecnie trzy czwarte badanych (74 proc.) uważa swoje miejsce zamieszkania za bezpieczne i spokojne.

Poczucie bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania w znacznym stopniu zależy jednak od wielkości miejscowości.

Bezpiecznie czują się u siebie najczęściej mieszkańcy wsi, a stosunkowo najmniej bezpiecznie badani pochodzący z miast średniej wielkości i dużych. Ponad jedna trzecia mieszkańców miast liczących ponad 20 tys. ludzi nie czuje się bezpiecznie w miejscu zamieszkania.

Polityka 19.2004 (2451) z dnia 08.05.2004; Społeczeństwo; s. 78
Reklama