Archiwum Polityki

4. piętro

++

Zderzenie miłości do życia ze szpitalną grozą rzadko bywa ukazane w tak dojrzały sposób, jak w filmie „4. piętro” – dramacie, którego akcja rozgrywa się na oddziale dzieci chorych na raka kości. Chociaż radość i niewinność przypisana wiekowi dorastania spotyka się w tym filmie ze ślepym okrucieństwem losu, który pozbawia złudzeń i boleśnie kaleczy wkraczających dopiero w życie nastoletnich bohaterów, ani przez chwilę nie odnosi się wrażenia, że reżyser prostymi zabiegami dąży do wymuszenia łatwego wzruszenia.

Polityka 45.2004 (2477) z dnia 06.11.2004; Kultura; s. 65