Archiwum Polityki

Biedaszyb

Leszek Miller podczas spotkań wyborczych chętnie mówi o ubóstwie doskwierającym wielu Polakom. Kilkakrotnie wspominał o „śmietnikach, które powinny służyć do wyrzucania śmieci, a nie szukania jedzenia czy porzucania noworodków”. Wzbudziło to ostre reakcje, także w obozie Aleksandra Kwaśniewskiego. Bieda w naszym kraju na pewno stanie się ważnym punktem kampanii prezydenckiej, będzie – tak jak do tej pory – rozgrywana i podgrzewana politycznie. Prawica i lewica oskarżają się wzajemnie o populizm i nieszczere wobec biednych intencje. Liberałowie do obu stron odnoszą się nieufnie, podejrzewając skok na państwowy budżet. Brakuje więc elementarnego porozumienia: czym jest bieda i jakie są jej rozmiary?

Nierówności były przez wiele lat wstydliwym cieniem polskiej transformacji. Kiedy gospodarka rozwijała się dynamicznie, gdy pojawił się przedsmak społeczeństwa konsumpcyjnego, istnienie stref cywilizacyjnego upośledzenia zwłaszcza liberałowie skłonni byli uznać za fakt smutny, ale nieuchronny. Tymczasem tempo wzrostu gospodarczego opadło, inflacja jest chwiejna, a bezrobocie bardzo wysokie. W ubiegłym roku przybyło aż pół miliona ludzi bez pracy. Ostatnio znowu miały miejsce zwolnienia grupowe (Gliwice, Gorlice), zapowiadane są dalsze.

Polityka 29.2000 (2254) z dnia 15.07.2000; Kraj; s. 30