Archiwum Polityki

Poplątanie języków

Coś się w Polsce staje ważnego. Na naszych oczach. Właśnie teraz jest to dobrze widoczne, kiedy znudzona publiczność przyglądała się politykom próbującym wytłumaczyć, że koalicja Akcji Wyborczej Solidarność i Unii Wolności przestała być im potrzebna do rządzenia. W cieniu tego kryzysu okazało się, że zanika ten typ dialogu między politykami i społeczeństwem, który był w ostatnim dwudziestoleciu najważniejszy. Zanika dialog, który budował i zbudował wolną Polskę.

Dialog budował Polskę wówczas, gdy strajkujący w 1980 r. stoczniowcy powiedzieli to, co myślała większość milczącego społeczeństwa. I później, kiedy w stanie wojennym pisaliśmy w podziemnych powielaczowych gazetkach, że komunistyczna racja siły jest pozbawiona siły racji. I wreszcie po 1989 r., kiedy powiedzieliśmy, że to będzie bardzo trudne, ale na gruzach PRL zbudujemy nową, lepszą Polskę. A teraz nagle okazało się, że od tej wizji ważniej-sze są jakieś fumy i dąsy, ambicyjki i przepychanki.

Polityka 26.2000 (2251) z dnia 24.06.2000; Ogląd i pogląd; s. 20