Archiwum Polityki

Człowiek jednorazowy

W czasach wielkiego cywilizacyjnego przyspieszenia pamięć ludzka wydaje się balastem, który utrudnia adaptację. Ludzie pozbawieni pamięci pozornie uczą się szybciej. Zapamiętawszy to, czego się nauczyli, są obciążeni negatywnie, bo wszystko szybko się zmienia i trzeba się uczyć zupełnie czego innego.

W futurologicznych pogróżkach kroi się obraz człowieka jednorazowego użycia umysłu, który poddaje się nauce, po czym w momencie, kiedy jego wiedza okaże się przestarzała, szybko odchodzi na złom (umysłowy) i zostawia pole nowym młodym, którzy nieskażeni pamięcią szybko się czegoś nowego nauczą.

Polityka 2.2001 (2280) z dnia 13.01.2001; Zanussi; s. 89